medella
medella, s. medēla.
Si quis Medellam rumpit aut involat, sol. 3. solvat, si carrucam involat, aut rotas, etc.Editio Heroldi habet
Medelam. Videtur esse modiolus rotæ,
le Moieu.
Lancuuit, quod exponitur
vinculum plaustri, carpentum. Vide Graff. Thesaur. Ling. Franc. tom. 1. col. 745. et infra Medula et Metella.
Domos autem quas Raymundus de Soleriis Episcopus abstulerat retento servitio Medellam de melle, et campum de carello, aut concambium valens operi Ecclesiæ reddi mandavimus.Eodem significatu occurrit
Medellarii de melle, in Charta ex Archivis S. Victoris Massil. Eo denique sensu accipipienda etiam Bulla Anastasii IV. PP. ann. 1153. tom. 1. Gall. Christ. inter Instrum. pag. 112 :
In Ecclesiis S. ZachariæVide Medualia.vii. sol. et duos Medollalios de melle, etc.
Omnia alia ingenia piscatoria qui de filo sunt, volumus quod fiant ad modulumMacula 2.nostrum, videlicet ad amplitudinem unius Turonis grossi quælibet Medella. V.