medialis
mĕdĭālis, e, adj. [medius],
- middle; subst.: mĕdĭāle, is, n., the middle (late Lat.), Sol. 20, 9 al.
mĕdĭālis, e, adj.: medialem appellabant hostiam atram, quam meridie immolabant, Paul. ex Fest. p. 124 Müll.; cf. meridies init.
1. mediālis, e (medius), mitten, subst., mediāle, is, n., die Mitte, das Mittel, Solin. 20. § 9; 52. § 53.
2. mediālis, e (zsgz. aus medidialis, v. medius u. dies), mittägig, Mittags-, hostia, am Mittag geopfertes, Paul. ex Fest. 124, 7.
dividatur ‥ superficies ergo AG in GB ~is, duplum ejus ~e eodemque modo superficies AD in DB ~is, duplumque ejus ~e
linea bis ~is prima non dividitur nisi in ~es tantum
cum separabitur superficies ~is a superficie ~i fueritque reliqua toti incommensurabilis, erit linea potens supra reliquam superficiem
Phronesis ‥ / ‥ / cujus domus rutilat gemma mediali
incipit rubrica septima. ad cognoscendum ligaturarum ~es
mĕdĭālis, is, f. (medidialis ; medius dies), victime noire quʼon immole à midi : P. Fest. 124, 7.