mediastinus
mediastinus, a common servant, drudge, slave of all work, menial
mĕdĭastīnus, i, m. [medius],
- a common servant, drudge, employed in all kinds of menial occupations (class.): tu illi mediastinus, Cato ap. Non. 143, 9: atque bubulcus, Lucil. ib. 7: exercitus collectus ex senibus desperatis, ex agresti luxuria, ex rusticis mediastinis, decoctoribus, Cic. Cat. 2, 3, 5 (dub.): tu mediastinus tacitā prece rura petebas, Hor. Ep. 1, 14, 14; Col. 2, 13, 7; 1, 9, 3: Prodicus instituens quam vocant iatralepticen, reunctoribus quoque medicorum, ac mediastinis vectigal invenit, i. e. medical assistants, Plin. 29, 1, 2, § 4; Dig. 4, 9, 1, § 5.
mediastīnus, ī, m. (medius; vgl. Prisc. part. XII vers. Aen. 5, 98), ein Sklave, der zu allerhand Verrichtungen geringerer Art gebraucht wurde, beim Ackerbau, im Bade usw., Knecht, Gehilfe, Hausbursche, Aufwärter, Cato fr., Lucil. fr., Colum. u.a.: bei Hor. ep. 1, 14, 14 im Wortspiel mediastinus rura petebas, nunc urbem vilicus optas (hoc est in media urbe – ἄστει – vivens, Acro). – ➳ Jordan Cato ad Marc. fil. de agric. fr. 7 u. Marx Lucil. 512 schreiben mediastrinus.
membrana pulmones et intimum thoracem aequis portionibus per media distinguens. ~um vulgo appellatur
inter hos colores [nigrum et album ] ~us est viror
hic ‥ in ~o pro precedentibus et sequentibus ostendendum, totam universitatem rerum omnium esse bonam
cotidie sarcinarii ~i properabant
patre Gileberto ‥ matre Mahalt, civibus Londonie ~is, neque fenerantibus neque officiose negotiantibus
~i qui medium officium habent, id est, nec supremum nec ultimum, ut sunt atriarii
mĕdĭastīnus, (15) ī, m. (medius), esclave à tout faire, du dernier rang : Hor. Ep. 1, 14, 14 ; Col. Rust. 2, 13, 7 || assistant [docteur] : Plin. 29, 4 ; Dig. 4, 9, 1, 5.
➳ mediastrinus (?) Cat. d. Non. 143, 9 ; Lucil. Sat. 512.
In partibus Angliæ Mediastinis, villula quædam, patrio idiomate Cavæ nomen sortita, sita est in confinio fluminis Umbrensis, etc.Vita S. Jacobi eremitæ sæc. 4. Bened. part. 2. pag. 148 :
Solvitur ergo a portu Constantinopolitano, mare sulcatur, satis prospere ad Corsicam insulam usque, quæ Mediastina est inter Constantinopolim et Romam.
Nec mora, proripientes se ad eumdem Abbatem, ei exposuerunt sermonem, camino adjicientes oleum, qui Mediastinus incanduerat adversus eumdem virum, cujus favillæ longe in posteros essent duraturæ.
Mediastinus coquinæ regiæ. Vide supra Galopinus
Mediastinus.
Mediasticum. Vide supra in Bladum.
mediastīnus ī, m
- medius, a common servant, drudge, slave of all work, menial, H.