meditullium

mĕdĭtullĭum, ii, n. [medius and tollus, old form of tellus, q. v.],

• the middle (ante- and post-class.): in finitimo, legitimo, aeditimo non plus inesse timum, quam in meditullio, tullium, Serv. ap. Cic. Top. 8, 36: in ipso meditullio scenae, Ap. Met. 10, 32, 2; medio luci meditullio, id. ib. 5, 1, 6; indifferentia ... nec bona nec mala sed velut in meditullio posita, Sen. ap. Hier. adv. Jovin. 1, p. 191 (Fragm. 45 Haas); Hier. Gal. 5, 19 sqq.; Jul. Val. Rer. Gest. Alex. 1, 32: virtutes in meditullio quodam virtutum sunt sitae, Ap. Dogm. Plat. 2, p. 15.

meditullium, iī, n. (medius u. *tollium, ablautend mit tellus), die Mitte, der Mittelpunkt, Serv. bei Cic. top. 36 (als Beispiel). Sen. fr. 45. p. 428 H. Hieron. Galat. 5, 19 ssg. Apul. met. 10, 32 u.a. Chalcid. Tim. 67 u. 100. Iul. Val. 1, 32 u. 3, 17. p. 37, 13 u. p. 133, 5 Kuebler.

meditullium [CL] 1 part of a country remote from the sea, midland. in illo tractu orientalium stagnorum, que a ~io terre orientia ‥ in mare ‥ precipitantur W. Malm. GP IV 182; castrum quod in ~io terre situm est Ord. Vit. VIII 13 p. 341; lapis ‥ in medio et ~io terre positus Gir. TH III 4; villas et terras, que erant in ~io Wallie, suis proceribus distribuit Rish. 103; quid est terra? basis celi, ~ium mundi, mater nascencium, etc. W. Burley Vit. Phil. 378. 2 middle, centre: a (of place or assembly); b (of part of plant or animal); c (of artefact); d (of text); e (of abstr.). a desudans in ~io scammatis Aldh. VirgP 2; erat autem tam speciosa quae in ~io stabat Byrht. V. Ecgwini 375; posuerunt in ~io illius arvi reliquias quas detulerant a coenobio Ib. 393 (recte 383); subthronizatus in ~io ipsius magnae conventionis Id. V. Osw. 465; Nogion quippe tribus leugis distat ab Andeleio, et eo tempore guerris furentibus deserta erat tota regio. in ~io repentina principum facta est congressio Ord. Vit. XII 18 p. 361; cum figuris et circumscripcionibus secundum morem illius artis pro demone conjurando fecisse et in ejus ~io residere, et ut tradit ars illa diabolum instanter invocare Spec. Laic. 32 p. 54.  b sic in loco supposito ut in ovo ~ium Quaest. Salern. N 58; succus laureole infundatur vel meditullinum ell[ebor]i ni[gri] Gilb. III 174v. 2.  c [corpus] in ~io domus positum est Byrht. V. Osw. 439; ad Turrim Faris ‥ ut ibidem reditus et cause interminabiles totius Britannie et Hibernie et Hispanie quasi in ~io commearent Osb. Bawdsey cxlvi; nave of qwyl ‥ ~ium PP; hoc meditollium, a nar ‥ meditulium, A. nawef, nafe WW.  d in ~io divi Hieronymi Ferr. Kinloss 77.  e nec bona nec mala sint sed velud in ~io posita J. Sal. Pol. 755A; declinans a malo et non faciens bonum, inter bonum et malum quodam, ut ita dicam, ~io est contentus W. Newb. Serm. 846; velut in ~io posita, usu et eventu vel bona vel mala fiunt W. Burley Vit. Phil. 272.

mĕdĭtullĭum, ĭī, n. (medius), milieu, espace intermédiaire : Cic. Top. 36 ; Hier. Gal. 5, 19 ; Apul. M. 10, 32.

meditullium ī, n

• medius+* tullus for tellus, the middle: in meditullio, Serv. ap. C.