meditatus
mĕdĭtātus, a, um, Part. and P. a., from meditor, q. v.
mĕdĭtātus, ūs, m. [meditor],
- a thinking, meditating upon any thing, a meditation, i. q. meditatio (post-class.), Ap. Met. 3, 14, 12.
1. meditātus, a, um, s. meditor.
2. meditātus, ūs, m. (meditor) = meditatio, Plur. bei Apul. met. 3, 14.
verbum gratiae quod docuit crebro ~u scrutari
potius suorum, ut putamus, instinctu, quam spontanee voluntatis ~u, dirigit sancto
anhelus advenit callidoque ~u preveniens e contra obstitit
quid agerent exquisito ~u sollerter instruxit
dum diriguntur celice meditatus
hos cordi nostro suggere meditatus
1 mĕdĭtātus, a, um, sens pass., v. meditor
➳.
2 mĕdĭtātŭs, ūs, m. , pensée, méditation : Apul. M. 8, 14.
meditātus
- P. of meditor.