mercurius
2. mercurius, iī, m., der Bug zwischen Nacken und Rücken beim Zugvieh, Pelagon. veterin. 9 (169 u. 180 Ihm). Veget. mul. 3, 59, 3 u. 6, 2, 1.
2 mercŭrĭus, ĭī, m. , garrot, partie du corps [entre nuque et dos] de certains animaux : Veg. Mul. 2, 59, 3 ; 3, 2, 1 ; Pelag. Vet. 9, p. 47.
Lapidum congeries in cacumine collium. Gloss. Isid. Ubi Grævius : Ex Prov. 26. 8. Vide Scaliger. de Emendat. tempor. et Seldenum de Diis Syris.