metaphora

mĕtaphŏra, ae, f., = μεταφορά,

• a rhetorical figure, metaphor, a transferring of a word from its proper signification to another (called by Cic. de Or. 3, 38, 155, verbi translatio; post-Aug.), Quint. 8, 6, 18; (as Greek), id. 8, 6, 4 sqq.; Schol. Juv. 1, 169.

metaphora, ae, f. (μεταφορά), als rhet t. t. = die Übertragung eines Wortes in eine uneigentliche Bedeutung, die Metapher, rein lat. translatio, s. Quint. 8, 6, 4 sqq. Charis. 272, 8. Fest. 153 (a), 2. Pompeii comment. 305, 7 K. Schol. Iuven. 1, 169.

metaphora [CL < μεταφορά] , (rhet.) metaphor, use of a word in transferred or figurative sense. morbus regius et elefans unum sunt ‥ per metaforam dicitur, quia sicut elefans omnia animalia magnitudine praeminet, sic illa infirmitas alias Comm. Cant. III 13; metafora est rerum verborumque translatio Bede ST 152; tertio modo dicitur hoc nomen ‘capud’ de Christo methaphorice, in quantum est homo, hac scilicet methaphora quia sicut in capite sunt omnes sensus S. Langton Quaest. 133; transumptio dictionis methaphora dicitur a Donato et ab ipso per animale et inanimale quadrupliciter dividitur, quam divisionem nos omittimus. methaphoram alia absoluta, alia respectiva. ‥ absoluta est methaphora ubi dictio transumpta non respicit aliam dictionem appositam ‥ Gerv. Melkley AV 108; simul cum ista figura est ibi ~a, quia hic ponitur continens pro contento Bacon XV 174; quid est hec methaphora, mulieris caput est vir, nisi quod sicut caput hominis preest corpori suo, ita et mulieri preest vir Fortescue NLN II 56.

mĕtăphŏra, æ, f. (μεταφορά), métaphore : Quint. 8, 6, 4 ; 8, 6, 18 ; Schol. Juv. 1, 169.

metaphora , ae. f.
借意之文法。

Suggest a Translation
See an image