metaphorice
mĕtaphŏrĭcē, adv. [metaphora],
- metaphorically, figuratively (post-class.), Acron. ad Hor. Ep. 1, 20, 1.—Also mĕtaphŏrĭ-cōs, μεταφορικῶς, Acron. ad Hor. Ep. 1, 3, 29 sq.; Schol. Juv. 7, 103.
metaphoricē, Adv., übertragen, metaphorisch, bildlich, Isid. orig. 1, 36, 3: griech. Nbf. metaphoricos od. metaforicos (μεταφορικῶς), Schol. Iuven. 7, 55. Acro Hor. sat. 1, 3, 29 sqq.; 1, 4, 34; ep. 1, 3, 19 u. ö. (oft mit der Variante metaphorice).
simbolice oratores dicunt quod grammatici metaforice
ab animali ad inanimale metaforice retulit
per Deum (~e loquitur) contra munitiones, id est, sententias philosophorum iniquorum
~e ‥ dicitur gradus propter supereminentiam unius ad alterum
multipliciter ‥ dicitur tactus proprie et methaforice
proprie et non methaforice
tercio accipitur ‘justicia’ pro debita ordinacione actus ad racionem, vel aliam operacionem, et ita secundum quosdam vocatur ‘justicia’ ~e sumpta
quia Apostolus ista ~e tantum, quo non palam sed sub similitudinis quadam umbra, ostendit, oportunum esse videtur ut ‥
mĕtăphŏrĭcē Acr. Hor. Ep. 1, 20, 1, et -rĭcōs (μεταφορικῶς), Schol. Juv. 1, 169, métaphoriquement, par métaphore.