min
min, for minium, v. h. v.
min' ', for mihine, v. ego.
1. min, wahrsch. absichtlich verstümmeltes Wort in Verg. catal. b. Quint. 8, 3, 28. Auson. edyll. 12, 13, 8. p. 139 Schenkl.
2. mīn? = mihine? Plaut. Stich. 334 Fl. (Ritschl mein). Pers. 1, 2.
1 min, = mihine ? Pers. 1, 2.
2 min, mot tronqué, peut-être pour minium : Aus. Idyll. 12, 13, 9.