mingere

1 mingere [LL] 1 to urinate; b (w. ref. to I Reg. xxv 22); c (trans.). ubi antiqui ~ebant GlC M 58 (v. matella); mittit qui ad vota piorum / aligeras volucres mingentque [? l. ningent que] ad septa sacelli Æthelwulf Abb. 175; contigit ut quodam tempore imperator minctum mane surgeret R. Niger Chr. II 159; queritur quare asinus cum venerit ad locum ubi alii minxerint statim ~at? Quaest. Salern. B 182; hospes, legatus, famulans non mingat in aulo D. Bec. 1085; stranguria quando quis cum difficultate ut guttatim ~it [ME: whanne a man pissiÞ wiÞ difficulte dropping-mele] Bart. Angl. VII 54; si quis minxerit ‥ super parietes domus gilde ‥ emendet Stat. Gild. Berw. 10 (v. 2 gilda 4f). b ut nullum paries mingentem lotia nosset Aldh. VirgV 2532; totam Kambriam ‥ transpenetravit ut in eadem fere ~entem ad parietem non reliquerit Gir. DK II 7; ipse ait quod non relinqueret de eis ‘mingentem ad parietem'; ~ere quidem ad parietem virili sexui convenit et non muliebri Fortescue NLN II 5. c c1270 et cum urina mane mincta manet spissa AN Med. II 43; urina ‥ in parva quantitate micta Gad. 31v. 1; stranguria est constriccio colli vesice cum urina guttatim ~itur SB 40. 2 to pass as urine; b (nivem ~ere) to snow, or ? f. l. emorrogius, qui sanguinem ~it pro urina Osb. Glouc. Deriv. 194; quare cervus in cursu quandoque ~at sepum? Quaest. Salern. W 13; ~itur sanguis et corpus infrigidatur Gad. 31. 1. b s1517 die S. Marcelli papae et martiris nivem mingebat [? l. ningebat], que jacuit et †perducavit [? l. perduravit] usque xiij diem mensis Februarii Reg. Butley 35. 3 to urinate on. ego vellem ut totus esses caccatus et minctus pro his omnibus verbis tuis Ælf. Bata 4. 27 p. 52.

2 †mingere , f. l. 1395 omnes ipotecarii Notingham vendunt species per pondera indebita ‥ et eciam †mingunt [? l. jungunt] veteres species cum novis Rec. Nott. I 280.

mingere

Saved

Recent