mingo
mingo, to make water
mingo, inxi, inctum and ictum, 3, v. a. [root mig, whence also meio; cf. also the Greek ὀμιχέω],
- to make water, to void urine: in me veniant mictum atque cacatum, Hor. S. 1, 8, 38: urina mingitur, Cels. 4, 20: ut quantum bibisset, tantum mingeret, Vop. ap Bon. 14; Juv. 3, 107.—In mal. part., Cat. 67, 30.
mingo, mīnxī, mīnctum u. mictum, ere, harnen, pissen, I) intr.: ipsus it minctum, Titius bei Macr.: minxisti semel currente carinā; meiere vis iterum? Mart.: in me veniat mictum atque cacatum Iulus, Hor.: u. so m. in patrios cineres, Hor.: stando (im Stehen) mingens, Amm.: mincturo similis, Veget. mul. – II) tr.: quantum bibisset, tantum mingeret, Vopisc.: urina mingitur, Cels. – ➳ Perf. auch mixi, Corp. inscr. Lat. 6, 13740 u. 29848b. Diom. 369, 12 (welche Form Charis. 245, 11 zu meio zieht).
mingō, (14) mīnxī, mīnctum et mictum, ĕre, ¶ 1 intr., uriner : Hor. S. 1, 8, 38 ¶ 2 tr., urina mingitur Cels. Med. 4, 20, on urine ; v. meio.
mingō īnxī, ictum, ere
- MIG-, to make water: in patrios cineres, H., Iu., Ct.