minime
minime, least of all, in the smallest degree, least, very little
mĭnĭmē, adv., v. parvus fin., under minimus.
minimē, s. parum.
inde quoddam compositum surgit, terreum maxime, aquaticum parum, aereum minus, igneum ~e
videbatur clero quod non tam scandalizanda aut parvipendenda esset auctoritas ecclesie quod pro reduccione illius perverse ‥ secte recedendum esset eciam in ~e ab eo quod in premissis determinavit
Abraam licet riserit ~e increpatus fuisse reperitur
et mirum quare inter omnia quae creasse Deus legitur ‥ probatio divinae visionis ~e addatur
duo ex his erant homines Ordulfi, tercius ~e(
~e solvetur ligatura ferri a tuo corpore ante quam pervenias ad locum qui Æt Homme dicitur
definitio hominis est definitio animalis? ~e
numquid propter cognitionem et voluntatem sine usu peritus erit? ~e
“scisne cujus est equus ille nigerrimus”. cui illa ait, “~e, domina”
patebit utrum vera dixerim an ~e
hujus libertatis statuta ad irritum deducere ~e quispiam praesumat
prior ‥ nisi conventu omni volente, et tunc pro certa et rationabili causa, ~e deponatur
mĭnĭmē (-ŭmē), superl. de parum : [sens relatif] le moins : a) [avec des verbes] minime displicebat Cic. Br. 207, il déplaisait le moins, cf. Nat. 1, 16 ; Or. 222 || quod ad te minime omnium pertinebat Cic. Amer. 96, ce qui te regardait moins que personne ; b) [avec des adj.] in hac quadriremi minime multi remiges deerant Cic. Verr. 2, 5, 88, cʼest dans cette quadrirème quʼil manquait le moins de rameurs, cf. Fam. 14, 13 || [sens absolu] très peu, nullement : scis me minime esse blandum Cic. Att. 12, 5 c, tu sais que je ne suis pas du tout complimenteur ; homo minime malus Cic. Tusc. 2, 44, [Épicure] homme sans la moindre malice, cf. Nat. 1, 85 ; c) [avec adv., rare] Cæs. G. 1, 1, 3 ; quam minime indecore Cic. Off. 1, 14, avec le moins dʼinconvenance possible ; d) [dans le dial.] minime et minime vero, non, pas du tout : Cic. Rab. Post. 16 ; Br. 232 ; minime gentium Ter. Phorm. 1033, pas le moins du monde, cf. 342 ; Eun. 625 ; Pl. Pœn. 689 ; e) pour le moins, à tout le moins : Col. Rust. 1, 6, 6 ; 5, 9, 12 ; Cels. Med. 2, 8.
minime . adv. v. parum.
决不。並無。至少。罔有斯。— gentium 萬不能。— feceris 切勿行此。— ambitiosus 毫無貪位。Studuit — omnium 少讀者卽彼。
Suggest a Translation
See an image
决不。並無。至少。罔有斯。— gentium 萬不能。— feceris 切勿行此。— ambitiosus 毫無貪位。Studuit — omnium 少讀者卽彼。
Suggest a Translation
See an image
minimē or minumē adv.sup.(for pos. and comp.see parum, minus)
- minimus, least of all, in the smallest degree, least, very little: quom minime vellem minimeque opus fuit, T.: quod minime miserum putabis: saepe, very rarely, Cs.: quam minime dedecore, with the least disgrace possible: ad te minime omnium pertinebat.—By no means, not at all, not in the least, certainly not: resistens ad calamitates perferendas, Cs.: M. An tu haec non credis? A. Minime vero: Continuo sanus? minime, H.: minime multi (i. e. quam paucissimi), T.: minume irasci decet, S.: Quod minime reris, V.: Minume gentium, by no means in the world.