mirificentia
mīrĭfĭcentĭa, ae, f. [mirificus],
- wonder, admiration (eccl. Lat.): mirabilium, Chrys. Serm. 63.
mīrificentia, ae, f. = magnificentia, Gloss. IV, 365, 24.
in qua plane, simili in praedicta puella ~ia, apparet magna Deo dilectae Mildrethae praestantia
optulit auctori Domino sueque dilecte magnificentiam et ubique diffudit hanc ~iam
quo [pisce ] empto et asportato, ex more condiendi exenterato, omnipotentis Dei ~ia compedum clavicula quibus vir sanctus pedes suos astrinxerat in visceribus piscis invenitur
hec ~ia ‥ i. mirum
mīrĭficentia, æ, f. (mirificus), admiration : Chrysol. Serm. 63.