missus
missus2, a sending away, sending, despatching
Frieze-Dennison Vergil
missus , ūs, m.: a sending; a dispatch, command, 7.752. (mittō)
Could not find missus2 in Logeion dictionaries. Looking for closest alphabetic form.
missus, a, um, Part., from mitto.
missus, ūs, m. [mitto], a sending away, a sending, despatching.
- I Lit.
- A missu Caesaris ad Ambiorigem ventitare consueverat, Caes. B. G. 5, 27: duas venisse legiones missu Caesaris, id. ib. 6, 7: Archippi regis missu, Verg. A. 7, 752: quae valido venit contorta falarica missu, Enn. ap. Non. 555, 15 (Ann. v. 534 Vahl.).—
- B A throwing, hurling, launching: pilum, haud paulo quam hasta vehementius ictu missuque telum, Liv. 9, 19, 7 Weissenb. ad loc.: telorum, Auct. B. Hisp. 17, 3; 31, 1.—
- II Transf.
- A A cast, a shot: vix absunt nobis missus bis mille sagittae, Lucr. 4, 408.—
- B In the public games, a course, a round, a heat: spectaculum multiplicatis missibus in serum produxit, Suet. Ner. 22; id. Dom. 4: unus est missus qui ordinarius dicitur, Schol. Juv. 11, 193.—
- C At table, a course: novem libras carnis per tres missus ponebat, Capitol. Pert. 12; Lampr. Heliog. 30.
1. missus, ūs, m. (mitto), I) das Schicken, Absenden, 1) im allg.: missu Caesaris ventitare, von Cäsar abgeschickt, Caes.: Archippi regis missu, Verg. – 2) insbes., das Werfen, der Wurf, pili, Liv. 9, 19, 7: telorum, Auct. b. Hisp. 17, 3 u. 31, 1. – II) meton.: 1) der Schuß, missus bis mille sagittae, Lucr. 4, 406. – 2) der Gang, a) im Zirkus usw. = ein Gang der Gladiatoren, eine Umfahrt, ein Rennen der Rennwagen, Suet. Ner. 22, 2 u. Dom. 4, 3: unus est missus, qui ordinarius dicitur, Schol. Iuven. 11, 193. Vgl. Serv. Verg. georg. 3, 18. – b) bei der Tafel = der Gang, die Tracht Gerichte, missus tres, Capit. Pert. 12, 3: singuli missus, Lampr. Heliog. 30, 4: omnes missus, ibid. 32, 4: quot missus esset habiturus, ibid. 27, 4.
2. missus, ī, m., s. mittono. I, A, 1, δ (S. 953).
hic misus,get de esperver
insolitum quippe est mihi ut quisquam ‥ eat Romam, nisi meo potissimum ~u
1 missus, a, um, part. de mitto.
2 missŭs, (12) ūs, m. , ¶ 1 [seult à lʼabl.] action dʼenvoyer : missu Cæsaris Cæs. G. 5, 27, 1 (sur lʼenvoi de) envoyé par César || action de lancer, jet, lancement : Liv. 9, 19, 7 || lancer [dʼun javelot] : Lucr. 4, 408 || service [à table] : Capit. Pert. 12 ¶ 2 action de laisser aller ; entrée des chars, des gladiateurs dans le cirque ; course, combat : Suet. Nero 22 ; Dom. 4.
- 1. opdracht, missie, (alleen abl.) missu (m. gen.) in opdracht van [regis];
- 2. worp, schot [pili; sagittae];
- 3. (postklass.) ronde, serie (bij wagenrennen, onderbroken door andere activiteiten).
missus , a, um. part. p. v. mitto.
Misso convivio 市完後。Missum facere eum 放兵。差人往。Missum facere hoc 停工。捨。悞。Me missum fac 讓我別爲幸。Missam facere uxorem 休婦人。出妻。Missum facere vadimonium 悞赴案。Haec missa facio 吾不提此等事。
Suggest a Translation
See an image
Misso convivio 市完後。Missum facere eum 放兵。差人往。Missum facere hoc 停工。捨。悞。Me missum fac 讓我別爲幸。Missam facere uxorem 休婦人。出妻。Missum facere vadimonium 悞赴案。Haec missa facio 吾不提此等事。
Suggest a Translation
See an image
d'Assicompetit, quod ejusmodi est, ut ex singulis cibis qui in vassallorum nuptiis apponuntur, discus unus ad dominum deferri debeat.
de la Boullaiein Normannia, quod
Regal de mariageappellatur, quo tenetur sponsus die nuptiarum, cum citharista afferre ad dominum 2. amphoras vini, 2. panes, et
spatulam mutonis, et semel saltare, deinde domum redire. Charta alia Ludovici
de Sainte-Maure D. de Caenchi, de Saulx, et de Richebourg ann. 1615 : Item
nous avons droit de Mets de mariage, qui est deu par ceux qui se marient, et qui
viennent espouser en l'Eglise dudit Saulx, lequel se doit apporter jusqu'au chasteau par
l'espouse avec les joueurs d'instrument ; ledit Mets doit estre composé d'un membre de
mouton, deux poullets, deux quartes de vin vallants quatre pintes, quatre pains, quatre
chandelles, et du sel le jour des espousailles, en peine de 60. sols parisis
d'amende.Plat nuptial, in Chartular. Gemmet. tom. 1. pag. 52 :
Et quand aucun se marie au
dit lieu, il est tenu le jour de ses espousailles nous aporter à nostre manoir de
Genesville ung plat de viande, deux pains et ung pot de vin, les menestriers precedans,
quy s'apelle le Plat nuptial. Ab Ecclesiasticis quoque ejusmodi fercula pro
matrimonio celebrando exigi poterant, etiam sub excommunicationis pœna. Statuta Eccl.
Meldens. ann. circ. 1346. tom. 2. Histor. Eccl. ejusd. pag. 483 : Ne ullus sacerdos
aut capellanus exigat aliquid ante benedictionem nuptialem, sive pro testimonio ferendo,
sive pro matrimonio celebrando, occasione ferculorum quæ debentur in nuptiis. Celebrato
autem matrimonio, recipiat fercula sua, et exigat, si fuerit necesse, publice sub
excommunicatione. Vide Fercula.La Cour adjuge
à frere Armand de Polignac, prieur du prieuré du bourg de Dumiere,.... de prendre, lever
et percevoir des habitans dudit lieu, toutes et quantes fois ilz ou leurs enfans ou
leurs gens estant en leur pouvoir et gouvernement solemniseront nopces dedans l'église
dudit lieu,..... trois pichiers de vin, un pain ou tourtre de la grandeur de la tierce
part d'un metainh de segle,..... et une besanche de lart ou chair salée.A laquelle solennité (de la nouvelle messe) icellui Henri
pria et requis plusieurs de ses amis et voisins ...... au disner et soupper.... Après
lequel soupper..... ledit Jaquet demanda le Més, c'est assavoir un pot plain de vin, un
pain et une piece de char : auquel ledit Henry respondi qu'il s'en alast ; car à telle
feste n'en devoit on rien payer. Vide supra Bannum 5. et
Cochetus 3.mittitur. Gloss. Græc. Lat. :
Beneventanorum
itidem Principem Grimoaldum non quidem venientem, sed Missos suos mittentem, pacto et
sacramentis constrinxit, etc. Conventus apud Marsnam cap. 3 : Sciatis
quia communiter Missos nostros ad Nordmannos pro pace acipienda mittimus.
Domnizo lib. 1. de Vita Mathild. cap. 19 : Inde suus Missus, donec redeat, jubet
ipsum Regem nullo modo super ipsos pergere.
Més; unde vox
Messager, pro nuntio etiamnum apud nos mansit. Le Roman
de GarinMS. :
Li Dus Garin est el palés monté,
O lui le Més que il a reçoivez.
Alibi :
Un Més retourne qui en vint à Belin.
Chron. Bertrandi Guesclini MS. :
Devant eus se getta li Més à genouillon.
Li Més qui du Roy vint, dist au Duc en l'oreille, etc.
MS. :
Atendirent sur le rivaige
Le repairier de leur Messaige....
A tant est le Més retourné,
Qui là dedans c'est divisé.
A tant les messes leens entrerent,
Contr'els les plussors se leverent,
Devant le Roy sont aresté
Ulixes ot premiers parlé.
Se aucuns
devoit au més le Roy deniers, et le Més s'en fu alé clamer à la Justice le Roy, et le
Ber de qui castelerie ce seroit, en demandast la court à avoir, il n'en auroit point,
car les meubles au Més le Roy sont au Roy.
Mésin quibusdam MSS. legi
Niésvel
Niex, id est,
Neveu, monet D.
ut de
omnibus causis quæ ad correctionem pertinere viderentur, quanto possent studio, per
semetipsos regia auctoritate corrigerent : et si aliqua difficultas in qualibet re eis
obsisteret, ad Regis seu Imperatoris notitiam deferre curarent : deinde ut
inquirerent quomodo hi qui populum regere deberent, unusquisque in suo ministerio se
custoditum haberet, quique gratiarum actione, et qui
correctione et increpationedigni haberentur : ut est in Capitulari 3. Ludovici Pii cap. 3. 4. 5. unico verbo mittebantur,
ad justitias faciendas, exequendas, ad recta judicia
determinanda, ad oppressiones populorum relevandas, etc. Quo spectat quod in
veteri Inscriptione legitur : P. Aquius Scævæ et Flaviæ filius..... extra sortem
auctoritate C. Cæsar. et S. C. Missus ad componendum statum in reliquum provinciæ Cypri,
etc.
Nam mihi mente sedet, dederim quod nuper in orbem
Legatos, populos qui pietate regant.
Nunc, nunc, ô Missi, certis insistite rebus,
Atque per imperium currite rite mecum.
de Royelibrum de Missis Dominicis editum Andeg. ann. 1672. Lips. ann. 1744. et in Venetian. Capitul. Baluz. editione. Eichhorn. de Missis agit in Histor. Jur. Germ. § 160.
ut
si aliqui homines injuste privati fuissent de hæreditate parentum
per eorum cupiditatem, aut divitum, aut reddere facerent, ut est in
Chronico Moissiacensi ann. 815. Ut nobiles et sapientes et Deum timentes Judices
constituerent, ex Lege Longob. lib. 2. tit. 52. § 24. Comitumet Judicum
negligentiaad Principem referrent, ex Capit. 3. Ludov. Pii. cap. 5. et ex Edicto Pistensi cap. 2. Unde in iis tantum
Comitum ministeriismorari jubebantur, de quibus quærimoniæ ad Principem pervenerant ; non autem eorum qui
bonas justitias factas habebant; proinde placita tenere vetabantur absentibus Comitibus reipublicæ causa, ex d. titulo 52. Legis Longobard. § 19. 20.
præponidicuntur Missi, in Epist. Episcop. Franciæ ad Ludov. II. Regem cap. 14. Quo spectant ista Theodulphi Aurelian. Episcopi in Parænesi ad Judices v. 99. ubi ait a Carolo Rege
Missionus sibi commissum :
Præfectura mihi fuerat peragenda tributa,
Resque actu grandis, officiumque potens.
Nulli vi, studiisque piis, armisque secundus
Rex dedit hanc Carolus, prinius ad omne bonum.
Malis Scabinis, præterea ejectis,
bonos in eorum locum eligebant, qui juste judicarent,
ut et meliores et veraciores homines ad inquisitiones faciendas, et rei
veritatem dicendum, quique adjutores Comitum essent ad justitias faciendas,
ex Addit. 4. Ludovici Imper. cap. 73. 74. Ut missi nostri Scabineos, Advocatos, Notarios per singula
loca eligant.resaut
libertates injusteabstulissent, vel
si justitiam facere
noluissent aut prohibuissent, ex L. Long. lib. 2. tit. 52. § 17. 21. Inquirebant qualiter Episcopi, Abbates, Comites, et Abbatissæ per singulos pagos
agerent, qualem concordiam et amicitiam ad invicem tenerent, et ut bonos et idoneos
Vicedomnos et Advocatos haberent, et undecunque necesse fuisset, tam regias, quam
Ecclesiarum Dei justitias, viduarum quoque et orphanorum, sed et cæterorum hominum
inquirerent et perficerent, et quodcumque emendandum esset, emendare studerent, in
quantum melius possent, et quod emendare per se nequivissent, in præsentiam Imperatoris
adduci facerent, et de his omnibus eidem Principi fideliter renuntiare
studerent, ex Flodoardo lib. 2. Hist. Remensis cap. 18.de conversatione virorum et puellarum, de sartis tectis Ecclesiarum,
si
emendatæ vel restauratæ essent, ex Capitul. Caroli M. lib. 1. cap. 122. ut querelas pauperum et oppressiones, sive
quorumcunque causas examinarent, et secundum legis æquitatem definirent, ex iisdem
Capitul. tit. 17. cap. 7. et Annalibus Francor. Bertinianis ann. 814. Præterea de
orphanorum et viduarum causis, et de regalibus justitiis, et maxime, de
raptoribus puellarum, et viduarum, et Sanctimonialium, et de his qui durius in
Presbyteros
Quo Synodus Clerum, populum lex stringeret alma,
Urbibus et validis mosque decorque plus.
Quas Arar et Wardo, Rhodanus quas alluit acer,
Elauris, sine his connumerandus Atax,
Quasque Alpes Latio, Lybiæ discriminat æquor,
Quasque Pyrenæus orbe ab, Ibere, tuo,
Seu quas Lugdunum Arcturo aut Aquilone revellet,
Resque Aquitana tuis pulcra Tolosa locis.
Et vers. 143 :
Undique conveniunt populi, Clerique catervæ,
Et Synodus Clerum, lex regit alma forum.
Quis bene compositis, nos tandem opulenta recepit
Orbs Arelas, cives quam statuere sui.
Mox :
Quo Synodo Cleri, legum moderamine plebis
Pectora contudimus juris et artis ope.
propter justitias
quæ usquemodo de parte Comitum remanserant, in hieme Januario mense, in verno
Aprili, in æstate Julio, in autumno Octobri. Cæteris vero mensibus unusquisque Comitum
placitum suum habebat, et justitias faciebat. Ita Capitul. 3. ann. 812. cap. 8. et lib. 3.
cap. 83.Missiporro seligebantur ex ditioribus et honoratioribus Palatii, ne si pauperiores essent, muneribus corrumperentur. Chronicon Moissiacense ann. 802 :
Recordatus piissimus Karolus Imperator in die sua de
pauperibus, qui in universo Imperio ejus erant, et justitias pleniter habere non
poterant, noluit de intra Palatio suo pauperiores vassos suos transmittere, ad justitias
faciendas propter munera : sed elegit in regno suo Archiepiscopos, et reliquos Episcopos
et Abbates cum Ducibus et Comitibus qui jam opus non habebant super innocentes munera
accipere, et ipsos misit per universum regnum, ut Ecclesiis, viduis, et orphanis, et
pauperibus, et cuncto populo justitiam facerent. Crebro quippe muneribus tentari
solitos Missos innuit Theodulphus in Parænesi ad Judices v. 169 :
Hoc animi murum tormento frangere certant,
Ariete quo tali mens male pulsa ruat.
Hic et crystallum, et gemmas promittit Eoas,
Si faciam alterius ut potiatur agris, etc.
Missi Majoresdicuntur, in Capitul. Caroli Calvi ann. 860. tit. 32. § 8. ad quos proinde Missi alii, qui iidem atque
Missi discurrentes, de quibus infra, D. Cangio videntur, res majoris momenti, quasque per se definire non poterant referre jubentur :
Et quidquid exinde quod commendamus per se adimplere non potuerint, ad Missos
majores per ipsum missaticum constitutos referant, ut cum illorum consilio et auxilio
omnia impleant.Tractoriain eum finem a Principe iis data, qua jubebantur Provinciales
mansionaticumet
metatumiis, resque necessarias ad victum præbere : idque
conjectumvulgo appellabant, qui vel in ipsis
tractoriis,
Volumus ut talem conjectum Missi nostri accipiant, quando per Missaticum suum
perrexerint ; hoc est, ut unusquisque accipiat panes 40. friskingas 2. porcellum aut
agnum unum, pullos 4. ova 20. de vino sextarios 9. de cervisa modios 2. de annona modios
2. Et quando prope sunt de illorum domibus, nullum accipiant conjectum. Hinc
Theodulphus in Parænesi ad Judices v. 283 :
Hæc ego detractans sumebam parva libenter,
Quæ non sæva manus, cara sed illa dabat.
Scilicet arboreos fructus, hortique virentis,
Ova, merum, panes, cornipedumque cibos.
Sumpsimus et teneros pullos, modicasque volucres,
Corpora sunt quarum parva, sed apta cibis.
Missorum conjectumspectant etiam quæ habet Lex Longob. lib. 3. tit. 1. § 38.
Et Missi nostri qui vel Episcopi, aut Abbates sunt,
aut Comites, usquequo infra suam judiciariam vel terminum fuerint, nihil de aliorum
conjectu accipiant. Postquam vero inde longe recesserint, tunc accipiant quod in sua
tractoria continetur. Vassi vero nostri et Ministeriales qui missi sunt, ubicunque
venerint, inde conjectum accipiant. Vide Henric. Valesium ad Excerpta Diodori
Siculi pag. 60.Missi ex utroque ordine, id est, ex Clericali et Laico, ut est in Capitul. Caroli Cal. tit. 6. cap. 20. Episcopi scilicet, Abbates, Comites, et vassi dominici, in iisdem Capit. tit. 12. post cap. 13.
Legatos etiam monachorum ex ordine lectos
Cæsar adesse jubet, qui sua jussa colant,
Quos iterum mittat per sacra monastica castra.
Ex quocumque vero ordine selecti, a Romano Pontifice simul et Imperatore
interdum constituebantur. Capitular. Lotharii Imper. ann. 824. tit. 1. cap. 4 :
Volumus etiam ut Missi constituantur a Domno Apostolico et a nobis, qui
annuatim nobis renuntient qualiter singuli Duces et judices justitiam populo
faciant. Quæ de partibus transalpinis Lothario subjectis intelligenda
sunt.proprii, ex domo Regia selecti, in Lege Longob. lib. 1. tit. 13. § 3. lib. 2. tit. 16.
latere, in Synodo Romana sub Bonifacio II. edita ab Holstenio pag. 77. 78. Vita S. Præjecti cap. 3 :
Incusat Pontificem, quod prædia prædictæ feminæ
Claudiæ sibi vendicaret, causasque Regi depromit : obtinuitque cum Principe, ut Missos
ex latere dirigeret,
qui eum per fidejussores nuntiarent, et in aula Regis facerent
præsentari. Vita Ludovici Pii ann. 824 : Statutum est etiam juxta
antiquum morem, ut ex latere Imperatoris mitterentur, qui judiciariam exercentes
potestatem, justitiam omni populo facerent, et tempore quo visum foret Imperatori, æqua
lance penderent. Anonymus de Miraculis S. Vedasti part. 2. num. 10 :
Isdem Comes dicitur adiisse Principem, rogans mitti viros a latere suæ
auctoritatis,... jussusque est Remensis provinciæ Comes his interesse
altercationibus.Legati a latere regii. Concilium in Verno cap. 2 :
Quæsumus ut
scelerum patratores... missis a latere vestro probatæ fidei Legatis, absque respectu
personarum, et excœcatione munerum coerceantur. Annales Fr. Bertiniani et
Metenses ann. 798 : Seditione commota Legatos regios, qui tunc ad justitias
faciendas apud Regem conversabantur, comprehendunt. Et ann. 814 : Habito
quoque Aquisgrani populi sui conventu, ad justitias faciendas, et oppressiones populorum
relevandas, Legatos in omnes regni sui partes dimisit. Ratbertus de Casib. S.
Galli cap. 5 : Contigit autem tempore quodam Wolfharium Remensem Episcopum
legatione a Domno Karolo sibi injuncta ad justitias in Rhetia Curiensi faciendas ad
ipsum pagum venisse. Judices a latere dati, in Chronico S. Vincentii de Vulturno
pag. 690.decurrentes, ut est in Capitul. 3. ann. 811. cap. 8. videntur appellati, non quidem Missi de quibus agimus, sed qui ad certas quasdam functiones a Principe extra ordinem mittebantur. Fredegarius in Chron. cap. 87 :
In crastino
videntes quod Radulfo nihil prævaluissent, Missis discurrentibus, ut pacifice Renum
iterum transmearent, cum Radulfi convenientia Sigibertus et ejusdem exercitus ad propria
remeant. Capitula Caroli Calvi tit. 30 : Et volumus ut sicut nobis
convenit, inter nos fideles Missi discurrant, et quæ in uniuscujusque nostrum regno
emendanda sunt, et alter alteri innotuerit, emendentur. Ibidem : De
fidelibus autem Missis inter nos discurrendis, et de his quæ in regnis nostris emendanda
sunt, emendandis, etc. Et tit. 27 : Hæc Missi nostri discurrentes
faciant, omnibus in suo Missatico firmitatem quæ inter nos carissimum fratrem nostrum
atque dilectos nepotes nostros facta est, notam faciant. Ex quibus, et aliis
locis, ita jurisdictionem exercuisse Missos discurrentescolligitur, ut si res essent majoris momenti, vel quæ mandatum eis injunctum excederent, ad
Majores Missosper ipsum
Missaticum constitutosreferre, vel cum iis res ipsas peragere tenerentur, ut est d. tit. 27. pag. 245. 253. Ubi
Missi Majoresiidem sunt qui
Dominici, qui in certas provincias mittebantur a Principe
ad justitias faciendas. Missorumvero discurrentium crebra est mentio in veteribus Tabulis. Charta Carlomanni Regis ann. 882. in Tabul. Abb. Belliloci n. 7 :
Ut nemo sanctæ
Dei Ecclesiæ fidelium nostris aut futuris temporibus, non Comes, vel Vicecomes, aut
Missus discurrens, seu quilibet Reipublicæ minister ab ejusdem loci Abbatibus sive
Monachis.... expensas requirere præsumat. Quæ quidem formula passim fere habetur
in Chartis aliis, in Chronico Laurishamensi pag. 59. in Chronico Farfensi pag. 652. 658.
666. apud Willelmum Hedam pag. 227. 1. Edit. Sanjulianum in Tornutio pag. 510. Doubletum
pag. Episcopi vero vel potentes, qui in aliis possident regionibus, judices vel Missos
discussores de aliis provinciis non instituant nisi de loco, qui justitiam percipiant et
aliis reddant.Missi fiscalini, in Lege Longob. lib. 2. tit. 52. § 13.
judices fiscalini.
Si quis Missum Ducis infra provinciam occiderit,
tripliciter eum solvat sicut lex habet.ministri Comitumdicuntur in Lege Longob. lib. 2. tit. 52. § 12.
id est, Ministri Comitis, in Epistola Episcoporum Franciæ ad Ludovicum II. Regem cap. 7. qui nude
Missi reipublicædicuntur in Edicto in Carisiaco ann. 861. in Edicto Pistensi cap. 31. etc.
Missus Abbatissæ, eadem notione, in Synodo Vernensi ann. 755. cap. 6.
Ministri Episcoporum.
Archiepiscopus Bonifacius, qui est Missus
sancti Petri, in Capitulari 1. Carlomanni Principis ann. 742. cap. 1. Zacharias PP.
Epist. 11. ad eumdem Bonifacium : Tu vero Legatus es et Missus, ut fuisti
Apostolicæ. Adde Concil. Liptinense cap. 1. et Nicolaum PP. Epist. 26. Sanctæ Romanæ Ecclesiæ Missum
et Apocrisiarium vocat Capitulare Caroli C. ann. 876.Si quis Missum dominicum occiderit, quando in Missaticum
directus fuerit, etc.
Sed quoniam ejusdem loci (Corbeiæ novæ)
Abbates Missaticum regium peragere soliti erant, concedimus eis ut triginta homines ab
aliis profectionibus secum immunes habeant.Nam Missaticum per patrias deportare non nobis videtur quod idoneus
sit. Concil. Engelenheimense ann. 948. in Præfat. : Hujusmodi procul dubio
affaminis tam salubri Missatico gloriosissimi Reges..... congratulantes, etc.
Vita Alcuini n. 12 : Et precibus postulavit, ut ad se post expletionem Missatici in
Franciam reverteretur. Histor. Translat. S. Sebastiani n. 18 : Dominus
Papa æquanimiter nostra non fert Missatica. Codex Epistolarum S. Bonifacii Arch.
Moguntini Epist. 115 : Contigit ut Dominus Imperator patruelem meum miserit in
Missaticum super Elbam. Guillelmus Bibliothecarius in Hadriano II :
Marino CPolitanum Missaticum devotissime, ut diximus, sortito,
etc. Id est, legationem, seu dignitatem Apocrisiarii. Will. Brito in Vocab. MS. :
Dæmones nostra Missatica deferentes. Adde Capitula Caroli C. tit. 26.
Vitam S. Aicadri Abbat. Gemet. cap. 13. Annales Francor. Bertinian. ann. 861. 866.
Hariulfum lib. 3. cap. 14. Flodoard. lib. 3. Hist. Remens. cap. 18. Hugonem Flaviniac. in
Chronic. pag. 204. Hincmarum tom. 2. pag. 285. 339. 593. 611. 806. Concil. Duziacense I.
part. 1. cap. 4. part. 4. cap. 9. etc.Cognoscens ea quæ in animo B. Aicadri Abbatis versabantur pro suo sancto
Missiatico, quam celerrime peractis omnibus quæ in via erant necessaria, etc.Missaticum
tulit ipsi summo Pontifici, pro communi utilitate sanctæ universalis Ecclesiæ
Catholicæ.Debet...
8. salmas vini, et 6. manuas lini, et Missatica, operas 5. tres ex his in persona, et
duas in alia cum bobus. Infra : Et exenia, et Missatica, et operas.
Missalis annona.
ministerium Missi, ut est in Concilio Suession. II. ann. 853. cap. 10. Concilium Duziacense I. part. 5. pag. 293. 1. Edit. de quodam Comite :
Et omnia quæ ibi habuit (idem Comes) .... sine Misso,
vel literis, vel verbo Regis, in sua parochia, et Missatico illi per violentiam
abstulit. Ita passim usurpatur in Capitulis ad Legem Bajwar. tit. 2. cap. 4. in
Capitulis Caroli M. lib. 3. cap. 17. 64. 80. 84. 87. lib. 4. cap. 68. in Lege Longob. lib.
1. tit. 13. § 3. lib. 2. tit. 52. § 20. Legatio Missorum, in Lege Longob. lib. 2. tit. 52. § 17.
Justitiaria, lib. 3. tit. 1. § 38.
Messagerieporro videtur appellari in Consuetudine Solensi tit. 4. art. 1. districtus Missi, seu
Missaticum.
Missaticus, qui frequenter mittitur,
nuntius. Synodus Pontigonensis ann. 876. cap. 13 : Ipsi nihilominus
Episcopi singuli in suo Episcopio Missatici nostri potestate et auctoritate
fungantur. Vita S. Deicolæ Abb. cap. 8 : Præfatæ Lupæ Missatici notho
agiliores supervenere. Tabularium S. Martini Turonensis apud Sammarthanos in
Archiepiscopis Turonensibus num. 64 : Amatus Romanæ sedis Missaticus.
Ordinatum quoque fuit quod in ipsis iret Missaticus
pro Communi Januæ vir nobilis Manuel de Nigro ad Imperatorem
Palæologum.Argiro direxit
ipso Episc. Troanense Constantinopoli Messatico. Tabularium Lascurrense :
Et misit Messaticum Gassiarnaldum Vicecomitem Aquis, qui tenuisset
placitos ante se, sicut Comes debebat facere.
Ipso quidem anno Messaticus Regis Tuensis venit
Januam in una galea armata de Saracenis.Miseur.
Venientes jam dicti Missi et advocati S. Dionysii,
etc.Accipiat Missus S.
Petri partem meam de mansione et de vinea, et sepeliat me. Vide supra in
Misa 2. et Missus 2.Vinum postquam vindemiatum, et intra vascula Missum,
statim turbulentum fuit. Vide Misus et Mittere
2.Navis vel genus navium,
missus (1)
- P. of mitto.
(missus, ūs) (2) m
- mitto, a sending away, sending, despatching(only ablsing.): missu Caesaris ad Ambiorigem ventitare, sent by, Cs.: regis missu, V.—A throwing, hurling: vehementius missu telum, i. e. giving a more effective blow, L.