missicius
missīcĭus or -tĭus, a, um, adj. [mitto],
- discharged from military service (post-Aug.): praetorianus, Suet. Ner. 48; Inscr. Orell. 3579; 3582.
missīcius, a, um (mitto), = ἀπολυθεὶς στρατείας (Gloss.), aus dem Kriegsdienste entlassen, abgedankt, Suet. Ner. 48, 2. Not Tir. 23, 41.
missīcĭus, (16) a, um (missus), soldat libéré : Suet. Nero 48.
Ad mittendum aptus, vel qui militiam exhibet.
exhibuit:
.Missicius , qui militia exivit
missierant, nec amplius militabant. Vetus Incrip. :
Basil. :Trib. Leg. xi .Aug. et Missicius Leg. vi .Aug. Gl.
Μισσίκιος, παλαιὸς στρατιώτης, ἀπολυθείς.