missito
missito, to send repeatedly
missĭto, āvi, ātum, 1, v. freq. a. [mitto],
- to send repeatedly, to send (not in Cic. or Caes.): supplicantes legatos, Sall. J. 38, 1: auxilia, Liv. 9, 45, 5: litteras, Front. de Eloq. p. 234 Mai.: codicillos missitatos, Plin. 33, 1, 4, § 12.
missito, āvi, ātum, āre (Frequent. v. mitto, s. Charis. 255, 25), I) wiederholt schicken, supplicantes legatos, Sall. Iug. 38, 1: simul cum his auxilia, Liv. 9, 45, 5: per orbem terrae litteras, Fronto de eloqu. 1. p. 142, 1 N.: per virgines probatissimas primitiva frugum Apollini Delio, Solin. 16, 5: in corticibus arborum mutuo epistularum alloquia, Hieron. epist. 8: codicilli missitati, Plin. 33, 12. – II) wiederholt von sich geben, -hören lassen, cachinnos ioca dicta missitantes, Laev. fr. 19 M. (bei Non. 209, 30) nach Bothes Vermutung (die Hdschrn. risitantes).
missĭtō, (15) āvī, ātum, āre, tr., fréq. de mitto, envoyer fréquemment, à diverses reprises : Sall. J. 38, 1 ; Liv. 9, 45, 5 ; Plin. 33, 12.
missitō āvī, —, āre, freq.
- mitto, to send repeatedly: supplicantīs legatos, S.: auxilia, L.