monstrifer
monstrĭfer, fĕra, fĕrum, adj. [monstrum-fero],
- monster-bearing, that produces monsters (poet. and in post-Aug. prose): campi, Val. Fl. 5, 222: novercae, i. e. Juno, who sent monsters to Hercules, id. ib. 5, 43: sinus (i. e. mare), id. ib. 2, 498: antra, Claud. Stil. 2, 110.—
- II Monstrous, horrid, misshapen: animalium hominumque effigies monstriferas, Plin. 6, 30, 35, § 187 (but the better reading is monstrificas).
mōnstrifer, fera, ferum (monstrum u. fero), a) Ungeheuer hervorbringend, noverca, Juno, die solche dem Herkules zuschickte, Val. Flacc.: sinus (Meer), Val. Flacc.: annus, Claud. – b) übtr., haarsträubend, ungeheuer, luxus, Anthol. Lat. 149, 5 (962, 5): quale, quam non ferendum et monstriferum, Salv. de gub. dei 5, 8, 41 H. – ➳ Plin. 6, 187 u. 36, 88 jetzt monstrifica effigies.
qui monstriferam fertur domuisse Chimeram
monstrifere fame non credo per omnia, sed me / de monstris dicta monstra referre juvat
mōnstrĭfĕr, (16) ĕra, ĕrum (monstrum, fero), qui produit des monstres : Val. Flacc. 5, 222 || monstrueux, horrible, contrefait : Plin. 6, 187.
monstrifer , era, erum. adj. (monstrum.)
生怪異者。Effigies monstriferae. 怪異之像。
Suggest a Translation
See an image
生怪異者。Effigies monstriferae. 怪異之像。
Suggest a Translation
See an image