monstruosus

monstrŭōsus (post-class. mon-strōsus), a, um, adj. [monstrum],

• strange, preternatural, monstrous (class.): monstruosissima bestia, of the ape, Cic. Div. 2, 32, 69: hominum partus monstrosi, Luc. 1, 557: ferculum longe monstruosius, Petr. 69: scriptis monstruosus, Suet. Gram. 15: libidines, unnatural, id. Calig. 16: mulier si monstrosum aliquid aut prodigiosum enixa sit, Paul. Sent. 4, 9, 3 (but in Cic. Fin. 1, 18, 61, instead of monstrosi the correct reading seems to be morosi; so B. and K.; v. Madv. ad h. l.).—Hence, * adv.: monstrŭōsē (monstrōsē), strangely, unnaturally, monstrously: cogitare, Cic. Div. 2, 71, 146.

mōnstruōsus (mōnstrōsus), a, um (monstrum), I) widernatürlich, unnatürlich, scheußlich, hominum partus, Lucr. (vgl. liberos, si debiles monstrosique editi sunt, mergimus, Sen.): corpus, scheußlich verstümmelt, Sen.: gentium facies (Plur.), Solin.: monstruosa et ridicula quaedam simulacra, Lact.: miracula, Min. Fel.: genera morborum, Sen.: margarita monstruosae magnitudinis, Macr.: ferculum longe monstruosius, Petron. – concubitus, libidines, Suet. – illa monstruosissima bestia, v. Affen, Cic. – II) übtr., seltsam, wunderbar, abenteuerlich, monstruosus vitā scriptisque, Suet.: quid monstruosius? Augustin.

monstruosus, monstrosus [CL] 1 that is pointed out, unusual, abnormal. de ~uosis hominum partubus Lib. Monstr. prol.; c1107 ~osum ‥ est, ut Patrem Filius generare ‥ debeat (Lit. Papae) Conc. I 386; prodigium ‥ i. res quelibet horrenda et ~uosa ‥ hic et hec prodigialis et hoc prodigiale, i. ~uosus Osb. Glouc. Deriv. 460; si ‥ duo spermata continuentur, et nullus paries distinxerit inter ea, tunc generabitur ex eis pullus ~uosus habens unum corpus et unum caput et quatuor pedes et quatuor alas Siccav. PN 206; ex compassione tardavit Pirrus occidere eam, quod fuit ~uosum in eo quod solebat ad talia promptus esse Trevet Troades 80; unde cum vir sit mulieris caput, et corpus caput suum transcendere monstrum esset in natura, mulierum virum transcendere qui est caput ejus, ita ut per eum nullatenus regeretur, quale est suppreme regnare, non minus esset ~uosum in ordine universi Fortescue NLN II 56; varia ~osarum genera haeresium Bekinsau 747. 2 of or like a monster. ~is, variis feondlicum GlP 495; balenam vel aliam marinam belluam ~uosam Gir. TH II 12; Dejanira monstrorum domitorem veneno domuit ~uoso, dum in sanguine Nessi, quem occiderat Hercules sanguinem et vitam occisoris appetiit P. Blois Ep. 79. 244D; quandam beluam marinam ~uosam M. Par. Maj. V 488.

mōnstrŭōsus (13) (-trōsus), a, um (monstrum), monstrueux, bizarre, extraordinaire : Cic. Div. 2, 69 ; Luc. 1, 557 || -ior Petr. 69, 7 ; -issimus Cic. Div. 2, 69.

(mōnstruōsus) adj.

• monstrum, strange, monstrous.—Only sup: monstruosissima bestia (the ape).