monstruose
monstruose, unnaturally, monstrously
monstrŭōsē and monstrōsē, adv., v. monstruosus fin.
mōnstruōsē, Adv. (monstruosus), widernatürlich, unnatürlich, Cic. de div. 2, 146. – Nbf. mōnstrōsē, Porph. Hor. carm. 1, 2, 14.
portentuose, ~uose, exempli causa cum sex digitis nati
quod caput Gorgonis a cervice serpentibus ~ose continebat
mater ecclesia pariendo filios abortiri compellitur, quinimmo ab utero fetus informis ~uose dirumpitur
videtur quod ecclesia tamquam monstrum habeat mille capita, et sic de aliis membris ~uose fabricatis
in multiplicata oblacione pro elemosinis vivorum et mortuorum, quas ~uose receperant
mōnstrŭōsē (-trōsē), à la façon dʼun prodige : Cic. Div. 2, 146.
mōnstruōsē
adv.
- monstruosus, unnaturally, monstrously: cogitare.