monticola
monticola, a mountaineer
montĭcŏla, ae, comm. [mons-colo],
- a dweller in the mountains, a mountaineer (poet.): monticolae Silvani, Ov. M. 1, 193.
monticola, ae, m. (mons u. colo), der Bergbewohner, Gebirgsbewohner, attrib. monticolae Silvani, Ov. met. 1, 193.
monstrisque gemebat / monticolis tellus
fratres eremite Sancti Augustini ‥ viventes sine regula ‥ usque ad adventum Sancti Augustini ‥ inde dicti sunt Augustini, qui prius ~e vocabantur
montĭcŏla, æ, m. f. (mons, colo 2), habitant des montagnes : Ov. M. 1, 193.
monticola ae, m and f
- mons+COL-, a mountaineer: monticolae Silvani, O.