montivagus
montivagus, wandering over mountains
montĭ-văgus, a, um, adj. [mons-vagus],
- mountain-roaming, that wanders over mountains (mostly poet.): Diana, Stat. Ach. 1, 450: fera, Lucr. 1, 404: genus ferarum, id. 2, 597; 1081: ac silvestres cursus lustrationesque, Cic. Tusc. 5, 27, 79.
montivagus, a, um (mons u. vagus), die Berge durchstreifend, fera, Lucr. 1, 404: Diana, Stat. Ach. 1, 450: cursus, Cic. Tusc. 5, 79.
montĭvăgus, (14) a, um (mons, vagus), qui parcourt les montagnes : Lucr. 1, 404 ; Cic. Tusc. 5, 79.
montivagus
adj.
- mons+VAG-, wandering over mountains: cursūs.