monumentarius
mŏnŭmentārĭus (mŏnĭm-), a, um, adj. [monumentum],
- of or belonging to a monument or tomb (post-class.): ceraula, who played at tombs, Ap. Flor. p. 342, 22.
monumentārius, a, um (monumentum), zum Denkmal, -Grabmal gehörig, ceraula, bei der Leiche blasend, Apul. flor. 4. p. 5, 4 Kr.
Is igitur cum esset in tibicino apprime nobilis ; nihil æque se laborare et animo angi et mente dicebat, quam quod Monumentarii ceraulæ, tibicines dicerentur.