morositas
morositas, peevishness, fretfulness, moroseness
mōrōsĭtas, ātis, f. [morosus].
- 1 Peevishness, fretfulness, moroseness (rare but class.): si in morositatem inutilem et odiosam incidamus, Cic. Off. 1, 25, 88: morositas et ea vitia, quae dixi, habent aliquid excusationis, id. Sen. 18, 65.—
- 2 Niceness, pedantry: affectatione et morositate nimiā obscurabat stilum, over-scrupulousness, too great nicety, Suet. Tib. 70.
mōrōsitās, ātis, f. (morosus), das eigensinnige, wunderliche, launische, grämliche Wesen, die eigensinnige Laune, der Eigensinn, die grämliche Strenge, Ängstlichkeit, Peinlichkeit, Cic. u.a.: m. nimia, pedantische, übertriebene Ängstlichkeit, pedantische Gezwungenheit, Suet.
rege solita ~ate responsum differente
hilariter et absque ~ate quod dandum est dari debet
licita et apto tempore apposita ad refectionem sumunt cum quibusdam ~atis tractibus, ut eorum sumptio protractior delectionem secum ingerat ampliorem
tandem cum usque ad summitatem murorum opus fuisset perfectum, cum magna ~ate ‥ clericus concessit in fata
lytyng, or long tarryyng ~as, -tis
mōrōsĭtās, (14) ātis, f. (morosus), morosité, humeur chagrine, morose : Cic. Off. 1, 88 || raffinement, purisme : Suet. Tib. 70.
Vulnusque detegeret, saniem abstergeret et lavaret, ac omni Morositate circumligaret.
mōrōsitās ātis, f
- morosus, peevishness, fretfulness, moroseness: odiosa.