muria
muria, brine, pickle
mŭrĭa, ae (collat. form mŭrĭes, ēi. v infra), f. [ἁλμυρίς],
- salt liquor, brine, pickle: oleae conduntur vel virides in muriā, Cato R. R. 7; cf.: oleae ex muriā durā, Cels. 4, 9: dura, id. 4, 15: ut melius muriā, quam testa marina remittat, Hor. S. 2, 8, 53.—Form muries, Cato R. R. 88, 2; Paul. ex Fest. p. 158 sq. Müll.; Fab. Pict. ap. Non. 223, 17.
muria, ae, f., die Salzlake, Salzbrühe, das Salzwasser, der Pökel, Cato r. r. 105, 1. Cels. 4, 16 (9). Colum. 12, 6, 2. Hor. sat. 2, 8, 53: darin wurden Thunfische und andere geringere Fische eingemacht und mit der Brühe gegessen, Plin. 26, 23 u. 31, 83. Hor. sat. 2, 4, 65. Pers. 6, 20. – Nbf. muriēs, ēi, f., Cato r. r. 88. Fab. Pict. bei Non. 223, 17. Fest. 158 (b), 28 sqq.
salsugo, ~ia,bryne
pissiculi ‥ coquendi sunt in salsamento sive in ~ia, ‥ quod ‥ est ‥ aqua sali mixta, et dicitur ~ia, quia maris saporem exprimit vel sapit
mere sawce , ~ia, -ie
a broth , brodium, ~ia est piscium
~ia, habet effectum salis et aquae marinae
~ia, faex olei
hec ~ia, i. fex olei eo quod fit oleo pro muro quia naturalius retinet liquorem quam si esset sine fece
amurca est fex olei superior et est utilis, sed †murca [l. muria ] est fex olei inferior et est inutilis
dreggis , ‥ ~ia olei est
mŭrĭa, (13) æ, f. (ἁλμυρίς), saumure : Hor. S. 2, 8, 53 || eau salée : Cels. Med. 4, 16, 9 ; dura Cato Agr. 7, eau saturée de sel.
➳ forme muries Cato Agr. 88, 2 ; Fab. Pict. d. Non. 223, 17 ; P. Fest. 158, 28.
Puteus muriæ, Aquæ sali conficiendo accommodatæ receptaculum. Vide Montea.
muria ae, f
- 1 MAR-, brine, pickle, H.