muricus

mūrĭcus, i, m. [mus],

• a mouser: poëta non musicus, sed muricus, Ven. Fort. praef. Lib. 1, p. 31 Brower.

mūricus, ī, m. (mus), ein Mäusemann, Mäusler, poëta non musicus, sed muricus, Ven. Fort. prol. libr. 1. p. 62 Migne.

mūrĭcus, ī, m. (mus), souriceau : Fort. Carm. prol.