About

muricidus

mūrĭcīdus (murric-), i, m. [perh. mus-caedo, mouse-killer],
  • a coward, poltroon, as a term of abuse: vae tibi muricide homo, Plaut. Ep. 3, 1, 12 (331); cf. Paul. ex Fest. p. 125 Müll.

Saved

Recent