murratus
murrātus (less correctly myrrhā-tus), a, um, adj.
- A Spiced or mingled with myrrh (post-class.): potio, Paul. ex Fest. p. 158 Müll.: vinum, Vulg. Marc. 15, 23.—
- B Anointed with balsam of myrrh: Satiapae, Sid. Ep. 8, 3.
murrātus (murrhātus, myrrhātus), a, um (1. murra), mit Myrrhe angemacht, -parfümiert, a) v. Lebl.: vinum, ein mit Myrrhe angemachter Wein od. Most von bitterem Geschmack, Vulg. Marc. 15, 23. Paul. ex Fest. 144, 9 u. Gloss.: dass. m. potio, Fest. 158 (b), 22. Vgl. M. Voigt im Rhein. Mus. 28, 56 ff. – b) v. Pers.: satrapae, Sidon. epist. 8, 3, 5.
~um, amarum
ipsi calicem vini myrrhati in passione sua propinati lego
obtulerunt ei acetum, vinum mirratum
vini mirrati mixtio
vini lesus myrrhati spiculo
Jhesus antiquitus extento brachio / Judeis fecerat viam in invio; / an ergo debuit pro beneficio / tanto retribui mirrata pocio?
cum vino albo mirrhato et rosato