muro
mūro, āvi, ātum, 1, v. a. [murus],
- to provide with walls (late Lat.): civitatem, Cassiod. Hist. Eccl. 12, 2; Veg. Mil. 1, 21: ca stella, id. ib. 3, 8: urbes, Hier. in Isa. 1, 2, 15 ext.
mūro, āvī, ātum, āre (murus), mit Mauern versehen, civitatem, Cassiod. hist. eccl. 12, 2: murata civitas, Veget. mil. 1, 21: murata castella, ibid. 3, 8: muratae urbes, Hieron. in Isai. 1, 2, 15 extr.: im Bilde, adversus sagittas ratiocinationum tuarum muratus assisto, Augustin. serm. 294, 7.
mūrō, āvī, ātum, āre (murus), tr., entourer dʼun mur : Cassiod. Hist. eccl. 12, 2.