mussitator
mussĭtātor, ōris, m. [mussito],
- a silent person, a mutterer, Vulg. Isa. 29, 24; cf. mussitator, ὀπογογγυστής, Vet. Gloss.—
- II A grumbler: mussitatores discent legem, Vulg. Isa. 29, 24.
mussitātor, ōris, m. (mussito), einer, der in den Bart murmelt, Vulg. Isai. 29, 24. Vgl. Gloss. II, 465, 40 ›mussitator, ὑπογογγυστής‹.
quae gentes eum [Christum ] deprecabuntur si in sola Hispania perpauci ~ores eum catholice deprecantur?
ut tibi soli cum tuis paucis ~oribus, non doctoribus, universalis ecclesiae fides non placeat(
quondam errantes et ~ores
mussĭtātŏr, ōris, m. (mussito), celui qui murmure entre ses dents : Vulg. Is. 29, 24.