musso
musso, to speak low, mutter, murmur, grumble
mussō, āvī, ātus, 1, intens. n. and a.: to speak low; mutter, complain, 11.454; whisper, hesitate, or fear to speak out, 11.345; waver, 12.657; to low faintly, 12.718. (mūtiō, mutter)
musso, āvi, ātum, 1, v. n. and a. (depon. collat. form: discumbimus mussati, Varr. ap. Non. 249, 10) [root mu-, shut; Sanscr. mūkas, dumb; Gr. μυάω, μυώψ; cf. μυστήριον; Lat. mutus], to say in a low tone, to mutter, murmur; to be silent respecting a thing (not in Cic. or Caes.; syn.: mutio, murmuro).
- I Lit.: mussare murmurare. Ennius: in occulto mussabant. Vulgo vero pro tacere dicitur, ut idem Ennius: non decet mussare bonos, Paul. ex Fest. p. 144 Müll. (cf. Ann. v. 185; 348; 426; Trag. v. 432 Vahl.): soli Aetoli id decretum clam mussantes carpebant, Liv. 33, 31: flent maesti mussantque patres, Verg. A. 11, 454; Anthol. Lat. 1, 170, 108: aequum non est occultum id haberi, neque per metum mussari, to bear or brook in silence, Plaut. Aul. 2, 1, 12 (131): egomet mecum mussito: Bona mea inhiant, id. Mil. 3, 1, 118 (713): quidquid est, mussitabo potius quam inteream, keep it to myself, id. ib. 2, 3, 40 (311): ergo si sapis, mussitabis, id. ib. 2, 5, 67 (477).—Poet., of bees, to murmur, hum, Verg. G. 4, 188.—
- II Transf., to be afraid to say or do any thing, to be in fear or uncertainty: mussat rex ipse Latinus, Quos generos vocet, i.e. deliberates in silence, Verg. A. 12, 657: dicere mussant, id. ib. 11, 345: medici, Plin. Ep. 7, 1: juvencae, are silent, expect in silence, Verg. A. 12, 718.
musso, āre (wie mutio v. Laut mu), I) in den Bart brummen, a) leise vor sich hin murmeln, leise sprechen, halblaut od. kleinlaut reden, bes. von den leisen, schüchternen Reden eines solchen, der Nachteil fürchtet, wenn seine Worte vernommen werden, summo haec clamore, interdum mussans, Plaut.: mussantes inter se rogitabant, Liv.: flent maesti mussantque patres, Verg. – b) murren (s. Paul. ex Fest. 144, 14), intus in occulto mussabant, Enn. ann. 182*: sed iam hora decima tangit et tabellarius tuus mussat, Fronto ad Marc. Caes. 1, 3 (2). p. 8, 25 N. – c) summen, von den Bienen, mussant oras et limina circum, umsummen, Verg. georg. 4, 188. – II) etw. verbeißen, 1) = verschweigen, per metum id m., Plaut. aul. 131. – 2) prägn.: a) unter halblauten Äußerungen und mit verlegenen Mienen hinterm Berge halten, nicht mit der Sprache herauswollen, sich bedenken, unschlüssig sein, vos mussantes et retractantes verbis et vatum carminibus, Sall. fr.: mussantes medicos vidi, Plin. ep.: mussantibus magnis quibusdam et locupletibus amicis, Plin. ep.: mussantibus vobis circumventus est, Sall. tr. – m. folg. Infin., dicere mussant, Verg. Aen. 11, 345: mit folg. indir. Fragesatz, mussat rex ipse, quos generos vocet, bedenkt sich scheu, Verg.: mussant iuvencae, quis nemori imperitet, beraten sich scheu, Verg.: exspectans, si mussaret, quae denique causa pugnandi fieret, Enn. ann. 344. – b) stumm sein, schweigen (s. Varro LL. 7, 101. Serv. Verg. Aen. 12, 657), musset ob utus, Enn. fr. scen. 421*: occulta tege tace mussa mane, Iuvent. com. 1. – v. Tieren, stumm harren, mussant iuvencae, Verg. Aen. 12, 718.
mussō, (12) āvī, ātum, āre (cf. μύζω), ¶ 1 intr., étouffer sa voix, parler entre les dents, murmurer, chuchoter, marmonner : P. Fest. 144 ; Liv. 33, 31 ; Virg. En. 11, 454 || [poét.] bourdonner [en parl. des abeilles] : Virg. G. 4, 188 || être dans la crainte ou lʼincertitude : Plin. Min. Ep. 7, 1, 5 || [avec inf.] Virg. En. 12, 345, hésiter à || [avec interr. ind.] Virg. En. 12, 657, ne pas oser dire [En. 12, 718, attendre en silence] ¶ 2 tr., garder pour soi, taire : Pl. Aul. 131.
- 1. binnensmonds mompelen, zacht praten; (Verg.) (v. bijen) zoemen;
- 2. (Plaut.) verzwijgen [alqd per metum];
- 3. aarzelen, weifelen (abs.; m. inf.; afh. vr.).
mussō āvī, ātus, āre
- 3 MV-, to speak low, mutter, murmur, grumble: clam, L.: mussant patres, V.: mussant (apes), hum, V.—To be irresolute, hesitate, deliberate: mussat rex Quos generos vocet, i. e. deliberates in silence, V.: mussant iuvencae, Quis, etc., expect in silence, V.: dicere mussant, V.