navia
nāvĭa, ae, f. [navis].
- A corruption of navis, a ship; in the proverb, aut caputa aut naviam for aut caput aut navim (v. caput), Aur. Vict. Orig. Gent. R. 3; Paul. Nol. 38, 73; cf. Macr. S. 1, 7.—
- II Transf., a bark, boat, canoe: harundinum fissa internodia, velut navia, binos et quaedam ternos etiam vehant, Mel. 3, 7.—Also, a trough: navia lignum cavatum ut navis, quo in vindemiis uti solent, Paul. ex Fest. p. 169, 25 Müll.
nāvĭa, æ, f. (navis), barque, esquif : Macr. Sat. 1, 7 ; P. Nol. Carm. 36, 76 || vaisseau en bois pour la vendange : Mela 3, 62 ; Fest. 169, 25.
Navus. Hinc in Glossis Lat. Gall. Sangerman. :
Lignum cavatum instar navis, linter. Item, vas vindemiatorum, apud Laur. in Amalth.
Navium, in Macrob. Saturn. lib. 1. cap. 7. Vide supra Naucum.
Navia
See capita aut navia.