navicella
nāvĭcella (naucella), ae, f. dim. [navis],
- a small vessel, a boat, skiff (postclass.): navicellae, quae piscium capiendorum causā paratae sunt, Dig. 33, 7, 17, § 1 (al. naucellae).
nāvicella, ae, f. (Demin. v. navis), ein kleines Schiff, Boot, Kahn, Ps. Augustin. serm. app. 72, 1 u. 2. Fulg. exp. serm. ant. 15 u. 30. – Synkop. Nbf. naucella, Marcian. dig. 33, 7, 17. § 1 M.
inde Aelfegus naucellae injectus ad Grenewic vehitur
illa ~a in qua detinebatur gravidata puella
indiscreto regimine ~e rectoris decepti ‥ in aque medio ‥ perierunt
appropinquantes ‥ naucelle, alter eorum ‥ navem ascendit(
tam prior cum uno canonico suo quam miles ~am ascendentes ac unius miliaris spacio versus meridiem navigantes, insulam ‥ protinus pervenerunt
[abbas ] cum summo labore inter fluctuum multimodos naucellam strenue gubernabat scopulos
qui non parum ~am Petri, sponsam Christi, matrem Christiani populi perturbarunt
cum ~a et cocleari incensi
nāvĭcella, æ, f. , c. navicula : Aug. Serm. app. 72, 1, 2 [mot non retrouvé dans le texte de Migne] ; Fulg. Exp. serm. ant. 15 ; 30.
Signum Christi habet Na vicellas duas et murenas tres.