neutraliter
neutrāliter, Adv. (neutralis), als Neutrum, sächlich, Charis. 72, 3.
Frisones, qui ~iter se habebant, a Willelmo de Holande hostiliter impetuntur
licet aliunde ad limitatum sibi officium hactenus improvisus ~iter ‥ respondeam
cum nominantur tres virtutes, fides, spes, caritas, melius est dicere ~iter ‘major horum’ quam ‘major his est caritas’
que ~iter insunt accidencia sunt
’serviens’ ~iter intelligatur pro quocumque faciente suo superiori quod debet
nec est bonum confidere in Domino nec in homine, sed ~iter reputare
‘ambo’ et ‘duo’ ~iter, ‘ambos’ et ‘duos’ masculine
verba vero que inpersonalia sunt, id est que non concernunt suppositum cum motu et significant motum aut active aut passive aut ~iter, exigunt casus
neutrālĭtĕr, au neutre [t. de gramm.] : Char. 72, 3.