nummulus

nummŭlus (nūm-), i, m. dim. [nummus],

• some money, money: nummulis acceptis, Cic. Att. 1, 16, 6: nummulorum aliquid, id. ib. 1, 19, 9: nihil aliud curant, nisi agros, nisi villulas, nisi nummulos suos, id. ib. 8, 13, 2.

nummulus, ī, m. (Demin. v. nummus), (etwas) Geld, elendes (schnödes) Geld, nummulorum aliquid, einige klingende Münze, Cic.: nummulis acceptis, um schnödes Geld, Cic.: acceptis istis nummulis, Apul.: correptis nummulis suis, Apul.: iam profusis nummulis, Apul.

nummulus, ~um [CL] 1 small coin; b (w. ref. to Matth xii 42); c (w. ref. to Matth xxvi 15). nummus ‥ inde hic ~us ‥ et hic numullus, -li, ambo diminutiva Osb. Glouc. Deriv. 381; ut hoc figmento emendicatis ~is lacunam impleant ventris W. Malm. GP V 277.  b parvula sed viduae Dominus duo nummula praefert Alcuin Carm. 65. 3. 3.  c Christum vendiderat latro latronibus, / ter decem nummulis corda pascentibus Walt. Wimb. Sim. 21. 2 money personified as a saint. prece sancti Nummuli perorante pro me, / si blasphemus fuero, mox placebo Rome Poem S. Thom. 89.

nummŭlus, ī, m. , dim. de nummus, petit écu : Cic. Verr. 2, 3, 184 ; 4, 53 ; Att. 8, 13, 2.

nummulus , i. m.
小銀錢。

Suggest a Translation
See an image

nummulus (not nūmu-), ī, m dim.

• nummus, a bit of money, coin: illis aliquid nummulorum dare: nummulis acceptis, for filthy lucre.