nummatus

nummātus (nūmāt-), a, um, adj. [numus],

• moneyed, furnished with money, rich: homo bene nummatus, Cic. Agr. 2, 22, 58: bene nummatum decorat Suadela Venusque, Hor. Ep. 1, 6, 38: nummatior revertor, Ap. Met. 1, 7, 19.

nummātus, a, um (v. nummus), mit Geld versehen, reich, bene, Hor. ep. 1, 6, 38. Amm. 18, 5. § 5: adulescens non minus bene nummatus quam capillatus, Cic. de lege agr. 2, 58. – Compar., nummatior revertor, Apul. met. 1, 7.

1 nummatus v. nummata

2 nummatus [CL] , supplied with money, wealthy. nec nummata queunt corda vacare libris J. Sal. Enth. Pol. 270 (= R. Bury Phil. 15. 194).

nummātus, a, um (nummus), qui est muni dʼargent, riche : Cic. Agr. 2, 59 ; Fam. 7, 16, 3 ; Hor. Ep. 1, 6, 38 || -tior Apul. M. 1, 7.

nummatus , a, um. adj.
Bene nummatus 豐銀錢者。

Suggest a Translation
See an image

nummātus (not nūmā-), adj.

• nummus, moneyed, rich: adulescens: bene, H.