obequito
obequito, to ride towards, ride up to
Could not find obequitat in Logeion dictionaries.
obequitat Verb: present active indicative 3rd singular of obequito
ŏb-ĕquĭto, āvi, 1,
- v. n., to ride towards, ride up to (not ante-Aug.).
- α With dat.: obequitando castris, Liv. 2, 45: portis, id. 21, 54; 29, 34: moenibus, Curt. 8, 10, 6: peditibus, id. 10, 9, 16: agmini, id. 3, 10, 4: ordinibus, Amm.24, 1, 1.—
- β With acc.: obequitans moenia, Amm.24, 2, 9.—
- γ Absol.: insolentissime, Val. Max. 3, 2, 21: voces obequitantis acceptae, Flor. 4, 2, 50. —*
- II Trop.: non obequitabit nec illis vibrantibus concitatisque sententiis velut missilibus utetur, Quint. 12, 9, 3.
ob-equito, āvī, ātum, āre, an etw. heranreiten, a) im feindl. Sinne, α) m. Dat., castris, portis, Liv.: Romanis, Liv.: moenibus, Curt. – β) m. Acc., civitatis moenia, Amm. 24, 2, 9. – γ) m. usque ad u. Akk., usque ad ipsam Capenam portam, Liv. epit. 26 in. – δ) absol., insolentissime, Val. Max. 3, 2, 21: obequitando agmen teneri, Liv. – Bildl., non obequitabit nec illis vibrantibus concitatisque sententiis velut missilibus utetur, Quint. 12, 9, 3. – b) im freundl. Sinne, m. Dat., ordinibus, Amm. 24, 1, 1. – absol., voces obequitantis (des an den Gliedern hinreitenden) acceptae, Flor. 4, 2, 50.
See: obequitare
ŏbĕquĭtō, (13) āvī, ātum, āre, ¶ 1 intr., chevaucher devant ou autour [avec dat.] : Liv. 21, 54, 4 ; Curt. 8, 10, 6 ¶ 2 tr., Amm. 24, 2, 9.
ob-equitō āvī, —, āre,
- to ride towards, ride up to: obequitando castris, L.: portis, L.