About Report a problem

Menu

obgannire

obgannire [CL] , to snarl, to grumble, utter menacingly. ne quid hic avaritia Judae loculosa ~iat, post Domini pauperes etiam in beluas liberalis erat Gosc. Edith (II) 66; oggannire [v. l. obgannire], stulte loqui Osb. Glouc. Deriv. 403; superis lascivus ~iebat W. Cant. Mir. Thom. IV 2; frustra surgere conantem et parasito ogganienti [ed. Scheler: obgannienti; gl.: arrechinont, ganglaunt] arridentem Balsh. Ut. 47; 1549 adversus ipsa sacramenta aut ceremonias ‥ ~iunt Conc. Scot. II 120; multi ‥ de quibusdam caeremoniis impie ~iebant Lesley RGScot 160.

Saved

Recent