obrepo
obrepo, to creep up, approach stealthily, steal upon, come suddenly upon, surprise
Could not find obrepat in Logeion dictionaries.
obrepat Verb: present active subjunctive 3rd singular of obrepo
ob-rēpo, psi, ptum, 3, v. n., to creep up to any thing, approach stealthily (class.).
- I Lit.: et possim mediā quamvis obrepere nocte, Tib. 1, 9 (8), 59; Flor. 4, 10, 2: qui Gallos in obsidione Capitolii obrepentes per ardua depulerat, Gell. 17, 21, 24.—With dat.: feles quam levibus vestigiis obrepunt avibus! Plin. 10, 73, 94, § 202.—
- II Transf.
- A In gen., to steal upon, come suddenly upon one; to take by surprise, to surprise.
- α With dat.: qui enim citius adulescentiae senectus, quam pueritiae adulescentia obrepit? Cic. Sen. 2, 4: mihi decessionis dies λεληθότως obrepebat, id. Att. 6, 5, 3; cf. in the foll. under ε: cui obrepsit oblivio, Sen. Ben. 3, 2, 1: vitia nobis sub virtutum nomine obrepunt, id. Ep. 45, 7.—
- β With acc. (ante-class., and in Sall.): tacitum te obrepet fames, Plaut. Poen. prol. 14: si tanta torpedo animos obrepsit, Sall. H. 1, 49, 19.—
- γ With ad: Plancium non obrepsisse ad honorem, to creep up to, to come at by stealth, Cic. Planc. 7, 17: obrepsisti ad honores errore hominum, id. Pis. 1, 1. —
- δ With in and acc.: imagines obrepunt in animos dormientium extrinse cus, Cic. Div. 2, 67, 139; Ambros. Off. Minist. 3, 6, 41.—
- ε Absol.: obrepsit dies, Cic. Att. 6, 3, 1: obrepit non intellecta senectus, Juv. 9, 129.—
- B In partic., to surprise, deceive, cheat: numquam tu, credo, me imprudentem obrepseris, Plaut. Trin. 1, 2, 23 (61); 4, 2, 132 (974); Flor. 4, 10; Gell. 6, 12, 4.—Impers. pass.: si obreptum praetori sit de libertate, Dig. 40, 5, 26, § 8; 26, 7, 55, § 4.
ob-rēpo, rēpsī, rēptum, ere, herzukriechen, -schleichen, I) eig., beschleichen, überraschen, absol., Tibull. 1, 9 (8), 59. Flor. 4, 10, 2: Gallos in obsidione Capitolii obrepentes per ardua depulerat, Gell. 17, 21, 24. – mit Dat., feles obrepunt avibus, Plin.: Cratippus inscientibus nobis obrepit, Cic. fil. in Cic. ep. – II) übtr.: A) heranschleichen, überraschen, überrumpeln, überfallen, mors obrepit interim, Plaut.: obrepsit dies, Cic.: ad honores, sich Ehrenstellen erschleichen, Cic.: nullae imagines obrepunt in animos dormientium extrinsecus, Cic.: operi longo fas est obrepere somnum, Hor.: senectus adulescentiae obrepit, Cic.: vitia nobis sub virtutum nomine obrepunt, Sen.: mit Acc. (s. Brix Plaut. trin. 61), tu me imprudentem obrepseris, Plaut.: tacitum te obrepet fames, Plaut. – unpers., ignoratione obreptum est (geschah es unvermerkt), ut sacrificantibus nobis eam secum mater inferret, Cypr. de laps. 25. – B) übertölpeln = hintergehen, täuschen, obrepsisse videtur Servio falsa... significatio, Gell. 6, 12, 4. – unpers., oft bei den ICt., zB. licet obreptum fuerit praetori, Thryphon. dig. 26, 7, 55. § 4. – ➳ Vulg. Nbf. obripo, wovon obripit, Ven. Fort. vit. S. Mart. 4, 5: obripiat, Ven. Fort. app. 23, 19.
See: obrepere
obrēpō, (12) rēpsī, reptum, ĕre, ¶ 1 intr., ramper vers ; se glisser furtivement, sʼapprocher à pas de loup : Gell. 17, 21, 24 ; Tib. 1, 9 (8), 59 ; alicui Plin. 10, 202, sʼapprocher furtivement de qqn || [fig.] pueritiæ adolescentia obrepit Cic. CM 4, lʼadolescence succède insensiblement à lʼenfance ; [avec in acc.] Cic. Div. 2, 138 ; [ou ad ] Cic. Planc. 17, se glisser dans || surprendre, tromper [avec dat.] : Gell. 6, 12, 4 ¶ 2 tr., envahir, surprendre : Pl. Pœn. 14 ; Trin. 61 ; Sall. H. 1, 77, 19.
obrepo , is, ere. n. 3. (ei.)
爬上。暗入。瞞騙。— ad magistratum 瞞騙以陞官。 Adolescentiae senectus obrepit 幼不覺而老。Inscientibus nobis obrepit mors 吾等不覺而死至。
Suggest a Translation
See an image
爬上。暗入。瞞騙。— ad magistratum 瞞騙以陞官。 Adolescentiae senectus obrepit 幼不覺而老。Inscientibus nobis obrepit mors 吾等不覺而死至。
Suggest a Translation
See an image
ob-rēpō rēpsī, rēptus, ere,
- to creep up, approach stealthily, steal upon, come suddenly upon, surprise: obrepsit dies: obrepit non intellecta senectus, Iu.: operi longo fas est obrepere somnum, H.: ad honorem, reach stealthily: in animos.