obrendarium
obrendārium, iī, n. (st. obruendarium v. obruo), der Aschenkrug, Corp. inscr. Lat. 6, 24606.
obrendārĭum, ĭī, n. , caveau mortuaire : CIL 6, 24606.
Obruendarium, ab
Obruere, ut existimat Rigaltius,
Obrendaria vasa, apud Fabrettum Inscript. pag. 14. Vide Thesaurum Fabri et Antiquitates D.