obroboratio
ŏbrōbŏrātĭo, ōnis, f. [ob-roboro],
- rigidity of the nerves (post-class.), Veg. Vet. 3, 85.
obrōborātio, ōnis, f. (ob u. roboro), das Erstarren der Nerven, Pelagon. veterin. 7. (§ 137 Ihm). Veget. mul. 5, 84, 3.
obrōbŏrātĭō, ōnis, f. , raideur des membres : Veg. Mul. 2, 119, 3.