obraucatus
obraucātus, a, um, Part., from the obsol. obrauco, āre [ob - raucus],
- grown hoarse (post-class.): ea (grus) ubi obraucata est, succedit alia, Sol. 10, 13.
obraucātus, a, um (ob u. raucus), heiser geworden, Solin. 10, 13.
obraucātus, a, um (raucus), devenu enroué : Sol. 10, 13.