obructans
obructans, antis, Part. from the obsol. obructo [ob-ructo],
- belching at one: tibi obructans, Ap. Apol. p. 312, 34.
obrūctāns, tis (ob, ructo), qui rote à la figure (alicui, de qqn) : Apul. Apol. 59.