obruo
obruo, to overwhelm, overthrow, cover, cover over, hide, bury
- I Lit.
- A In gen.: aliquem caestu, Stat. Ach. 1, 191: concidit, et totis fratrem gravis obruit armis, id. Th. 11, 573; Verg. A. 5, 692: confossus undique obruitur, Curt. 8, 11: ranae marinae dicuntur obruere sese harenā solere, bury themselves in the sand, Cic. N. D. 2, 49, 125: thesaurum, to bury, id. Sen. 7, 21: ova, to hide in the earth, id. N. D. 2, 52, 129: aegros veste, to cover, Plin. 26, 3, 8, § 16: oceanum rubra tractim obruit aethra, covered, Enn. ap. Macr. S. 6, 4 (Ann. v. 418 Vahl.); so, terram nox obruit umbris, Lucr. 6, 864.—
- B In partic., to bury, inter a dead body (perh. only post-Aug.), Tac. A. 1, 29 fin.: cadaver levi caespite obrutum est, Suet. Calig. 59: cujus ossa in Vulcanali obruta sunt, Paul. ex Fest. s. v. statua, p. 290 Müll.: QVOD SE VOLVIT OBRI. Inscr. Marin. Fratr. Arv. p. 341.—
- 2 To sink in the sea, cover with water: puppes, Verg. A. 1, 69: quos Obruit Auster, overwhelmed, sunk, id. ib. 6, 336: navem, Dig. 9, 2, 29: obrutus adulter aquis, Ov. H. 1, 6: obruerit cum tot deus aequoris undis, id. P. 3, 6, 29: vultus, id. Tr. 1, 2, 34: Aegyptum Nilus, Cic. N. D. 2, 52.—
- C To sow seed; cover with earth: semina terrā, Ov. R. Am. 173: milium, Col. 11, 2, 72: lupinum, id. 11, 2, 81: betam, id. 11, 3, 42.—
- D To overload, surfeit with any thing: se vino, Cic. Deiot. 9. —
- II Trop.
- A To overwhelm, bury, conceal, put out of sight, abolish, consign to oblivion: ut adversā quasi perpetuā oblivione obruamus, Cic. Fin. 1, 17, 57; cf.: ea quae umquam vetustas obruet aut quae tanta delebit oblivio? id. Deiot. 13, 37; and: (sermo) nec umquam de ullo perennis fuit, et obruitur hominum interitu, id. Rep. 6, 23, 25: talis viri interitu sex suos obruere consulatus, to dim, cloud, destroy the glory of six consulships, id. Tusc. 5, 19, 56.—
- 2 Neutr.: et domus aetatis spatio ne fessa vetusto obruat, i. e. fall to ruin, Lucr. 3, 775.—
- B To overwhelm, overload, weigh down, oppress with any thing: criminibus obrutus atque oppressus, Cic. Verr. 2, 1, 7, § 20; so, copiā sententiarum atque verborum, id. Tusc. 2, 1, 3: ambitione, et foro, id. de Or. 1, 21, 94: aere alieno, id. Att. 2, 1, 11; cf. faenore, Liv. 6, 14; 35, 7: magnitudine negotii, Cic. Q. Fr. 1, 1, 1, § 4.—
- C To overcome, overpower, surpass, eclipse, obscure: famam alicujus, Tac. Agr. 17: obruimur numero, are outnumbered, Verg. A. 2, 424: obruit Idaeam quantum tuba Martia buxum, Val. Fl. 1, 320: M. Brutus Vatinium dignatione obruerat, Vell. 2, 69: Venus Nymphas obruit, Stat. Ach. 1, 293.
➳ part. fut. obrŭĭtūrus.
- 1. bedelven, bedekken [alqm lapidibus, telis; se arenā; aegros veste]; ➤ iuga montium nive obruta;
- 2. begraven, ingraven, overspoelen [alqm vivum; thesaurum]; ➤ classis obruta aquis;
- 3. overladen, overstelpen [se vino]; ➤ vino epulisque obrui zich overladen met;
- 4. (metaf.) verbergen, verdonkeremanen, verduisteren, doen vergeten [nomen alcis; malum sapientiā];
- 5. neerdrukken, overmannen, overweldigen, vernietigen, te gronde richten [alqm verbis]; ➤ testem risus obruit bracht in verwarring; obrui aere alieno onder de schulden bezwijken; magnitudine negotii obrui; copiā sententiarum obrutum esse;
- 6. (Tac.) in de schaduw stellen, overtreffen [famam alcis].
埋。塡。— eum lapidibus 以石壓之。— se vino 飲酒醉。— aliquid oblivione 置之于不問。忘之。— memoriam ejus 滅其跡。— testem 辯駁證見人。Obrui testimoniis 因證多無言可對。Obrui aere alieno 负债過多。
Suggest a Translation
See an image
- to overwhelm, overthrow, cover, cover over, hide, bury: ibi vivi obruerentur, be buried alive, S.: confossus undique obruitur, Cu.: sese harenā, hide in the sand: thesaurum, bury.—To sink, submerge, cover with water, overflow: submersas obrue puppīs, V.: me undis, H.: obrutus adulter aquis, O.: Aegyptum Nilus.—To sow, plant, cover with earth: semina terrā, O.—To cover, bury, cast down, destroy: telis Nostrorum obrui, V.: Si mereor, tuā obrue dextrā, V.—To overload, surfeit: vino se.—Fig., to overwhelm, bury, conceal, put out of sight, abolish: adversa perpetuā oblivione: omen: orationem, i. e. refute, L.: talis viri interitu sex suos obruere consulatūs, destroyed the glory of.—To overwhelm, overload, weigh down, oppress: criminibus obrutus: aere alieno: faenore, L.: qui in augendā obruitur re, in the pursuit of wealth, H.—To overcome, overpower, surpass, eclipse, obscure: successoris famam, Ta.: obruimur numero, are outnumbered, V.
-
…tollere vento, gens inimica mihi Tyrrhenum navigat aequor, Ilium in Italiam portans victosque Penates incute vim ventis submersasque obrue puppes, aut age diversos et disiice corpora ponto. Sunt mihi bis septem praestanti corpore nymphae, quarum quae…
Vergil, Aeneid
-
…prosunt velocia cervo. Quaesitisque diu terris, ubi sistere possit, in mare lassatis volucris vaga decidit alis. Obruerat tumulos inmensa licentia ponti, pulsabantque novi montana cacumina fluctus. Maxima pars unda rapitur ; quibus unda pepercit ,…
Ovid, Metamorphoses
-
…primum subiere domus domus antra fuerunt et densi frutices et vinctae cortice virgae. Semina tum primum longis Cerealia sulcis obruta sunt, pressique iugo gemuere iuvenci. Tertia post illam successit aenea proles, saevior ingeniis et ad horrida promptior…
Ovid, Metamorphoses
-
…altaque congestos struxisse ad sidera montes. Tum pater omnipotens misso perfregit Olympum fulmine et excussit subiectae Pelion Ossae. Obruta mole sua cum corpora dira iacerent, perfusam multo natorum sanguine Terram inmaduisse ferunt calidumque animasse cruorem, et ,…
Ovid, Metamorphoses
-
…mortis honore carentes Leucaspim et Lyciae ductorem classis Oronten, quos, simul ab Troia ventosa per aequora vectos, obruit Auster, aqua involvens navemque virosque. Ecce gubernator sese Palinurus agebat, qui Libyco nuper cursu, dum sidera…
Vergil, Aeneid
-
…. olim gratus eram non illo tempore cuiquam contigit ut simili posset amare fide. invidiae fuimus non me deus obruit an quae lecta Prometheis dividit herba iugis non sum ego qui fueram mutat via longa puellas. quantus in exiguo…
Propertius, Elegies
-
…in urbe et in Italia praeter Galliam tota. quae si erunt facta, opinio ipsa et fama nostrae severitatis obruet scelerati gladiatoris amentiam. sentiet sibi bellum cum re publica esse susceptum ; experietur consentientis senatus nervos atque viris ;…
Cicero, Philippicae
-
…invidiam vide modo, etiam atque etiam considera. mihi enim videtur periculum fore ne ille non modo verbis te obruat, sed gestu ipso ac motu corporis praestringat aciem ingeni tui, teque ab institutis tuis cogitationibusque abducat. atque…
Cicero, Divinatio in Q. Caecilium
-
…, sacerdotia, regna venierunt num figentur rursus eae tabulae quas vos decretis vestris refixistis quod si ea quae decrevimus obruere volumus, num etiam memoriam rerum delere possumus quando enim obliviscetur ulla posteritas cuius scelere in hac vestitus foeditate fuerimus…
Cicero, Philippicae
-
…, Lycurgum Solonem legum et publicae disciplinae carere gloria, Themistoclem Epaminondam bellicae virtutis. ante enim Salamina ipsam Neptunus obruet quam Salaminii tropaei memoriam, priusque e Boeotia Leuctra tollentur quam pugnae Leuctricae gloria. multo autem tardius fama deseret…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes