obryzum
obrȳzum (obrī-, also written obry-zum aurum), = ὄβρυζον (sc. χρυσίον),
- pure gold, Vulg. 2 Par. 3, 5; Petr. 67, 7; Vulg. Job 28, 15; 31, 24; cf. obrussa init.
obryzum, ī, n. (ὄβρυζον), or éprouvé : Isid. Orig. 16, 18, 2.
Abrigeum, in Gloss. Isidori. Lexic. Gr. MS. Reg. cod. 2062.
Corpus suum diversis mancipavit ægritudinibus, ut supernæ monetæ verumVide Anastasium in Vitis PP. pag. 119. 120. 145.Obryzum ægritudinum calculo exortum thesaurus reconderet æternus.
Pœnæ nomine auri Obritias(obritii) unciæ sex.
Auri soledus Obridiacus pensantis numerus duo et 2. trimissi.Vulgo in Chartis
Auri purissimi. Vide Obricius et Obriziatus.
Reticulum aureum, quem ex sobriissa esse dicebat.Legendum forte
obryzum aurumdictum censet ab
aurum ad Obrussam. Cicero :
Hic adhibenda tanquamprobatio. Gloss. Lat. Gr. :Obrussa ratio est, i.
aurum obryzum, probatum, et ad
Disauri, vel
Thesauri.
obrysovestitus. Necrolog. Laurisham. apud Fred. Schannatum Vindem. Liter. pag. 28 :
Ut de reliquis taceamus... ciborio, cruce magna, quæ omnia velut alter Salomon puro vestivit auro, solam tabulam fecit 32. talentis purissimis Obrizzatam.
obryzum, i, n.: oro puro Crist.