olidus
olidus, smelling, rank
ŏlĭdus, a, um, adj. [oleo],
- smelling, emitting a smell (mostly post-Aug.): vasa picata bene olida, Col. 12, 17: bene olidae amphorae, id. 12, 38, 4.—Of a bad smell, stinking, rank: olida capra, Hor. Ep. 1, 5, 29: praesaepia, Juv. 8, 157: senex, Suet. Tib. 45: vulpes, Mart. 10, 37, 13: aures, Plin. 25, 5, 18, § 40.—Sup.: basia olidissima, Petr. 21.
olidus, a, um (oleo), I) riechend, vasa bene olida, Colum.: amphorae, Colum. – II) insbes., (übel) riechend, stinkend, caprae, Hor.: senex, Suet.: venter, Sen.: olidissima basia, Petron.
sic olidas hominum restaurans germine fibras
atque fibras olidas tetro cum viscere fudit
cenulenti, i. lutosi, ~i,fule
~arum,unsyfra
porro in capris, quod petulans quidem deforme et ~um pecus est, teneroque arborum pestiferum germini, lascivorum arbitror petulantiam figurari
~arum ‥ polluta nuptiarum contubernia
hedos autem a sinistris, id est petulcos et pravitate ~os in eterna miseria
et onus olidum quod olim fuderat
cedit quicquid diffamabat / deformabat et fedabat / quicquid erat olidum
statuisti confessores stolidos frenantes / doluisti peccatores olidos errantes
hec olda, [? l. olida ], A.hyspyn
ŏlĭdus, (13) a, um (oleo), qui sent mauvais, infect, puant, fétide : Hor. Ep. 1, 5, 29 ; Juv. 8, 157 ; Suet. Tib. 45 ; -dissimus Petr. 21, 2 || qui a de lʼodeur : bene Col. Rust. 12, 17, qui a une bonne odeur.
- 1. geurend;
- 2. niet lekker ruikend, stinkend [caprae].
olidus
adj.
- 2 OD-, smelling, rank: capra, H.: praesaepia, Iu.