opobalsamum
ŏpŏbalsămum, i, n., = ὀποβάλσαμον,
- the juice of the balsam-tree, opobalsam, balsam, balm, Stat. S. 3, 2, 141; Just. 36, 3, 4; Plin. 37, 13, 78, § 204.—Used for embalming bodies, Inscr. Grut. 692, 10.—
- II Hence, in gen., perfume: hirsuto spirant opobalsama collo Quae tibi, Juv. 2, 41.
opobalsamum, ī, n. (ὀποβάλσαμον), der aus der angeritzten Rinde der Balsamstaude sich ergießende od. von selbst aus der Pflanze hervorquellende Saft (ὀπός), der Balsam, Cels. 5, 23, 3. Plin. 13, 18 u. 37, 204. Scrib. Larg. 33 u.a. Iustin. 36, 3, 1: arbores opobalsami, Balsambäume, Iustin. 36, 3, 4. – Plur., Stat. silv. 3, 2, 141. Mart. 11, 8, 1. Iuven. 2, 41.
nobiliores ceteris vineae nascuntur ‥ de quibus liquor non vini sed ~i defluit
quod quia per cavernam profluat corticis saepius ~um nominatur
tantae flagrantia suavitatis ebullivit ut cunctis ‥ quasi ~i cellaria esse viderentur aperta
~um, genus unguenti
qui de mirica expressit ~um [v. l. opibalsamum ], de urtica lilium
~um, i. succus balsami, viz. ipsum balsamum
ŏpŏbalsămum, (16) ī, n. (ὀποβάλσαμον), suc du baumier, baume : Cels. Med. 5, 23, 3 ; Plin. 13, 18 ; pl., Juv. 2, 41.
opobalsamum ī, n
- , ὀποβάλσαμον, the juice of the balsam-tree, balsam, balm, Iu.