oppidatim
oppĭdātim, adv. [oppidum],
- by towns, in the towns, in every town (post-Aug.): ludos oppidatim constituerunt, Suet. Aug. 59: cum oppidatim victimae caederentur, id. Galb. 18.
oppidātim, Adv. (oppidum), städteweise, in allen Städten, Suet. Aug. 59; Galb. 18, 1. Fronto princ. hist. p. 203, 8 N. Itiner. Alex. 7 (4, 44).
incommoda, vicatim et ~im accepta
oppĭdātim (15) (oppidum), de ville en ville : Suet. Aug. 59 ; Galba 18.