About
Menu

opplere

opplere [CL] 1 to fill completely, fill up; b (w. sound, smell, or sim.); c (partly fig. or fig.). d (p. ppl. as sb.) obese, swollen, or ‘bunged up’ person. ~eta, inpleta Gl. Leid. 34. 27; hujus oculos adeo infestus tumor invaserat, ut et moles palpebrarum visum obduceret, et massa carnea ~eret W. Malm. Wulfst. II 11.  b quorum feculentis susurris aures ~eta W. Malm. GR V 418; nidor aduste carnis nares ejus obplevit Id. GP IV 137; densissima coorta nebula os oculosque remigantis ~evit Ib. V 266; rumor facti Judeorum aures oplet [v. l. complet] Id. Mir. Mariae 139.  c veritus divino resultare oraculo quod corda omnium conflaverat ora ~everat W. Malm. GP V 223; mentem ‥ quam dulcedo caritatis ~everit, non timor angustat Ailr. Spec. Car. I 17. 520.  d [medici] qui morbos curant nunc ex inanitione in obpletis, nunc refectione in vacuis J. Sal. Pol. 529C. 2 to endow or supply abundantly. sed vestrum hoc opus est innotescere auribus nostris quae non solum affinitate sed et potestate videris obpleta Æthelw. prol. p. 2. 3 (in gl.). oplere, oblivisci ad plenum GlC O 223.

Saved

Recent