optative
optātīvē, Adv. (optativus), in Wunschform, im Optativ, hic fuerit opt. posuit, Prisc. 18, 126.
’ pecunia tua tecum sit in perditionem’ : ~e hoc dixit ‥ providens in eo pestem ecclesie futuram
ut sit ad unum dicere, quod suo cuivis ~e diducitur in animo sua sibi sepius †ligua [l. lingua ] repetit
dixi utinam! ~e, sed nunc praecipiens dico
optātīvē, à lʼoptatif [gramm.] : Prisc. Gramm. 18, 126.