optimitas
optĭmĭtas, ātis, f. [optimus],
- excellence (post-class.), Mart. Cap. 4, § 369.
optimitās, ātis, f. (optimus), als unlateinisch angeführt b. Mart. Cap. 4. § 369.
optĭmĭtās, ātis, f. (optimus), excellence : Capel. 4, 369.
Ut bonum dicimus a bonitate, non ita optimum ab Optimitate.